مقایسه ای بر میزان جذب دی اکسید کربن با استفاده از شبکه های آلی- فلزی مختلف

مقایسه ای بر میزان جذب دی اکسید کربن با استفاده از شبکه های آلی- فلزی مختلف

محمد مهدی صادقی1

1) دانشجوی دکترای مهندسی شیمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، ایران -

کد IOI مقاله : XYCZ-AADKZ
محل انتشار : کنفرانس بین المللی مهندسی و علوم کاربردی(iceasconf.com)
چکیده :
    در این مطالعه، میزان جذب دی اکسید کربن با استفاده از شبکه های آلی- فلزی مختلف مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. با توجه به مقالات موجود و گزارشات داده شده که در واحدهای مختلفی بود، مقایسه را در دو قسمت انجام دادیم، ابتدا جاذب MOF-5 را که به روشهای مختلف، سنتز و نامگذاری شده مقایسه می کنیم. برای این کار در قدم اول داده های مربوطه را استخراج کرده و آن را رسم کردیم. داده های اولیه در محدوده فشاری 0-40 بار آورده شده است. تعدادی از مقادیر بدست آمده در محدوده فشاری پایین بودند که به منظور مقایسه کلی، ابتدا در محدوده فشاری0- 5 بار آورده شده و سپس در محدوده 0-1 بار آورده شده است که بسیاری از داده ها در این محدوده بودند. در ادامه به مقایسه ایزوترم های جذب با دسته ای دیگر از جاذب های MOF پرداختیم. همچنین این جاذب ها را با جاذب های پایه کربنی مثل COF ها نیز مقایسه کردیم. در مورد مقایسه ی جذب شونده ی دی اکسید کربن با جاذب MOF-5 مشخص شد که در این محدوده، جاذب های MOF-5-Reflux و MOF-5-IT-A دارای کمترین درصد جذب هستند و جاذب های AC-1 و MAX-3 دارای بیشترین درصد جذب هستند. همچنین در مطالعه ی ایزوترم جذب با دسته ای دیگر از جاذب های MOF مشخص شد که جاذب k-Sod-ZMOF دارای بیشترین مقدار جذب در بین این جاذب ها و ZiF-8 دارای کمترین مقدار جذب است و همه جاذب های MOF ذکر شده در شکل، دارای مقدار جذب بیشتر از ZIF-8 هستند. نهایتا با مقایسه ی این جاذب با جاذبهای پایه کربنی COF مشخص شد که میزان جذب در فشار پایین برای جاذب های MOF همچنان بیشتر از COF است. البته شیب جذب برای COF بیشتر است که با افزایش فشار بیش از یک بار، احتمال افزایش جذب جاذب های COF بالا می رود.

کلمات کلیدی : شبکه های آلی فلزی جاذب های پایه کربنی دی اکسید کربن