بررسی روند تحول نشانه های شهری در دوره نوگرایی و فرانوگرایی در ایران
بررسی روند تحول نشانه های شهری در دوره نوگرایی و فرانوگرایی در ایران
بی بی سمیه علی اکبری1 نیکناز کچوئی2 فاطمه امیری نجف آبادی3
1) کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشگاه خیام، مشهد، ایران
2) کارشناسی ارشد معماری، دانشجوي دکتری برنامه ریزی شهری ،پژوهشگاه شاخص پژوه اصفهان، عضو هیئت علمی دانشکده هنر و معماری ، دانشگاه خیام ، مشهد، ایران
3) کارشناسی ارشد معماری، فنی حرفه ای سما، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان) ، ایران
کد IOI مقاله
:
XYCZ-AAEEC
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی مهندسی و علوم کاربردی(iceasconf.com)
چکیده :
در شهرهای گذشته ، نشانه های شهری از عناصر مهم هر شهر به شمار می رفت و اغلب دارای فضاهائی تعریف شده بود که در زمان های خاص پذیرای تجمعات و گرد همائی شهروندانش بود. این فضا ها به عنوان خواستگاه زندگی جمعی انسان نقش مهمی در خاطرات جمعی شهروندان و تصویر ذهنی شهروندان از شهر دارد. در واقع در فضای شهری گذشته، خاطرات جمعی از این فضاها سرچشمه می گرفت. اما با ورود فرهنگ و جهان بینی جدید به شهرهای ایرانی و رشد و پیشرفت تکنولوژی ، نشانه های شهری و رمز و رازپردازی ها ، دستخوش تغییرات بسیار گردید. ارزش نهادن به تفکرات و الگووارهای نوگرایی در چند دهه اخیر باعث بروز آشفتگی در نشانه های شهری گردید به طوری که حضور پدیده های نو در شهر، سیمای متفاوتی از شهر که فاقد ارزش های معنادار می باشد را ایجاد نمود. هدف از این پژوهش بررسی تاثیر نوگرایی و فرانوگرایی بر نشانه های شهری می باشد. در این پژوهش ، روش تحقیق توصیفی-تحلیلی می باشد و با مطالعه منابع کتابخانه ای، اطلاعات گردآوری شده ، بررسی و تحلیل گردیده است. نتایج تحقیق نشان می دهد که بهره مندی از اصول معماری و شهرسازی نوین در جهت ایجاد و خلق نشانه های شهری در ارتقاء کیفیت محیط و پیام رسانی مردم از سیمای شهر بسیار مهم می باشد و بستر مناسبی برای ادراک مخاطب از سیمای شهری در جهت هویت بخشی شهر فراهم می نماید.
کلمات کلیدی : نشانه نوگرائی فرانوگرایی ایران