انعطاف پذیری، راهکاری برای دستیابی به پایداری در مسکن معاصر

انعطاف پذیری، راهکاری برای دستیابی به پایداری در مسکن معاصر

فاطمه قنبری1 ایدا انجم شعاع2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه ازاد اسلامی واحد کرمان
2) عضو هیات علمی دانشگاه ازاد اسلامی واحد کرمان

کد IOI مقاله : XYCZ-AAEEK
محل انتشار : کنفرانس بین المللی مهندسی و علوم کاربردی(iceasconf.com)
چکیده :
    انعطاف پذیری یکی از اساسی ترین شاخص های معماری سنتی ایران است و امروزه نیز –با توجه به نیازهای متغیر انسان- می تواند به عنوان راهکاری برای جلوگیری از گسیختگی تعاملات بین جامعه،مردم و محیط زیست باشد.انعطاف پذیری دارای گونه های مختلف تغییرپذیری، تطبیق پذیری و تنوع پذیری در طول زمان است. با توجه به گونه های انعطاف پذیری می توان مسکن منعطفی طراحی کرد که با نیازهای متفاوت انسان در بازه های زمانی متفاوت سازگار باشد و به درک نیازهای مورد انتظار انسان با مشارکت استفاده کننده منجر شود؛ و از این طریق رضایت عمومی از مسکن و ایجاد امنیت و تعاملات اجتماعی و پایداری محلات را بالا می برد. بنابراین با توجه به تعریف پایداری اجتماعی که بالا بردن رضایت مندی از زندگی، ایجاد امنیت و تعاملات اجتماعی سالم وتوجه به فرهنگ های مختلف و ...از معیارهای بارز ان است، میتوان با استفاده از راهکار های انعطاف پذیری به پایداری و پایداری اجتماعی دست پیدا کرد.این تحقیق به روش تحلیلی و توصیفی انجام شده است و سرانجام با تحلیل روش های انعطاف پذیر در طراحی مسکن سنتی ایران، به ارایه ی راهکارهایی برای طراحی مسکن معاصر با توجه به انعطاف پذیری پرداخته است.

کلمات کلیدی : انعطاف پذيري پايداري اجتماعي مسكن