اولویت بندی مناطق (پناهگاه حیات وحش هندورابی، منطقه حفاظت شده فارور،پناهگاه حیات وحش و تالاب بین المللی شیدور) جهت توسعه اکوتوریسم با استفاده از روش تصمیم گیری چند معیاره(MCDM )
اولویت بندی مناطق (پناهگاه حیات وحش هندورابی، منطقه حفاظت شده فارور،پناهگاه حیات وحش و تالاب بین المللی شیدور) جهت توسعه اکوتوریسم با استفاده از روش تصمیم گیری چند معیاره(MCDM )
فاطمه کریمی1 ماریا محمدی زاده2
1) دانش آموخته کارشناسی ارشد مدیریت محیط زیست گرایش مدیریت،دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرعباس،ایران-
2) دکتری مدیریت محیط زیست،دانشیار گروه مدیریت محیط زیست،دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرعباس،ایران-
کد IOI مقاله
:
XYCZ-AAEHD
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی مهندسی و علوم کاربردی(iceasconf.com)
چکیده :
از آنجا که اکوتوریسم ارتباط عمیقی با حفاظت محیط زیست دارد، نمی توان طبیعت گردی را بدون درنظرگرفتن ویژگیهای توسعه پایدار، اکوتوریسم)بوم گردی) نامید.بر این اساس مشخص کردن محدوده های دقیق گستره مکانی فضایی پتانسیل خاص اکوتوریسم یکی از اساسی ترین گامها در برنامه ریزی و مدیریت اکوتوریسم است که با درنظرگرفتن شاخص های اکولوژیکی گردشگری امکان می یابد. این امر به ویژه در قلمروهای جغرافیایی جزایر که عرضه و تقاضای اکوتوریسم در آن بسیار بالا است ضرورت بیشتری دارد. در این پژوهش به اولویت بندی مناطق (پناهگاه حیات وحش هندورابی، منطقه حفاظت شده فارور،پناهگاه حیات وحش و تالاب بین المللی شیدور) جهت توسعه اکوتوریسم با استفاده از روش تصمیم گیری چند معیاره(MCDM ) پرداخته شده است . برای رسیدن به این هدف با استفاده از روش دلفی 11معیار اصلی و 39 زیر معیار جهت اولویت بندی مناطق حفاظت شده فارور، پناهگاه حیات وحش هندورابی و شیدور بمنظور توسعه اکوتوریسم استفاده شد که نتایج این تحقیق نشان داد منطقه حفاظت شده فارور با دریافت وزن نسبی 47/0به عنوان الویت اول ، پناهگاه حیات وحش هندورابی با دریافت وزن نسبی 31/0به عنوان الویت دوم و پناهگاه حیات وحش شیدور با دریافت وزن نسبی 20/0 به عنوان الویت سوم انتخاب شدند.
کلمات کلیدی : فارور شیدور هندورابی دلفی تصمیم گیری چندمعیاره