عاملیت انسانی و گفتمان انقلاب اسلامی ایران (تبیین جامعه شناختی عاملیت انسانی و تحولات معنایی آن از خرداد 76 تا خرداد 89)

عاملیت انسانی و گفتمان انقلاب اسلامی ایران (تبیین جامعه شناختی عاملیت انسانی و تحولات معنایی آن از خرداد 76 تا خرداد 89)

حسن نظری1

1) دانشجوی دکتری جامعه شناسی سیاسی دانشگاه واحد علوم وتحقیقات تهران www.srbiau.ac.ir

کد IOI مقاله : XYCZ-AAFDB
محل انتشار : کنفرانس بین المللی مهندسی و علوم کاربردی(iceasconf.com)
چکیده :
    در این مقاله مفهوم «انسان» را محور بررسی قرار داده ایم. و تغییر و تحول آن را در گستره منظومه معنایی دو گفتمان اصلاحات و محافظه کار با تکیه بر تئوری گفتمان و روش تحلیل انتقادی گفتمان در پنج دوره حساس از این دوران بررسی کرده ایم. در این راستا با محور قرار دادن اندیشه مسلط و عاملیت بخش هر دوره، در قالب تحلیل درون متنی و تشخیص استراتژی های گفتمانی با شناخت و بررسی نظام زبانی و معنایی، متون و گفتارهای عمده سیاسی اندیشه رقیب را، در قالب تحلیل بینامتنی بررسی کرده ایم. تا فضای گفتمانی و تولید ایدئولوژیک رقیب را شناسایی نماییم. و برای شناخت بستر و زمینه اجتماعی که این گفتمان ها در درون شان تولید و هژمونی یافته اند در هر دوره در قالب تحلیل برون متنی، به بررسی زمینه تاریخی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی پرداخته ایم. همچنین در تبیین معنایی عاملیت سوژه مطلوب هر دوره با تکیه بر تئوری گفتمان و همچنین تئوری های مطرح در خصوص عاملیت انسانی به تبیین تئوریک از منظر عاملیت/ ساختار پرداخته ایم. این تبیین در پایان انواعی از تیپولژی سوژه مطلوب را در دوران مورد بررسی در قالب افق گفتمانی هر دوره به روی ما گشوده است. که عمده ترین آن ها عبارتند از: سوژه آزادی خواه انسان مدار، سوژه قانون گرای استبداد گریز، سوژه عدالت طلب مذهب مدار، سوژه تکلیف مدار آزادی گریز و سوژه مقاوم استبداد ستیز.

کلمات کلیدی : ¬ها توسعه اقتصادی جهانی شدن سرمایه¬گذاری خارجی موانع سرمایه¬گذاری خارجی امنیت اقتصادی ثبات سیاسی