کنترل رفتار ژئوپلیتیکی اقوام ایرانی جزیره با تاسیس شهرهای خلافتی در قرون وسطی

کنترل رفتار ژئوپلیتیکی اقوام ایرانی جزیره با تاسیس شهرهای خلافتی در قرون وسطی

محمد رضا شهیدی پاک1

1) استاد یار دانشگاه ازاد تهران مرکز

کد IOI مقاله : XYCZ-AAFZF
محل انتشار : کنفرانس بین المللی مهندسی و علوم کاربردی(iceasconf.com)
چکیده :
    نتیجه فروپاشی ساسانیان ، بحران مرزها وهژمونی اقوام علیه خلافت بودکه با انتقال پایتخت به کوفه ،در صدد استفاده از وضعیت ژئوپلیتیکی جزیره برآمد ،اماخارجی گرایی مزمن در فضای جزیره که در صفین شکل گرفت ان را عقیم کرد . قدرت های بزرگ همواره از موقعیت ژئوپلیتیکی جزیره که سلطه سیاسی خلافت درمصر، شاما ت و انا طولی و بین النهرین جنوبی را تامین می کرد، با شهر سازی و جابجایی اجباری جمعیت استفاده کرده اند. کارگزا ران خلافت نیز، پیرامون نقاط شهری جزیره، فضای حیاتی جدیدی را باتاسیس شهرهایی با نام عربی مانند واسط ،الرصافه و حدیثه ایجاد کردند . خلیفه دوم عباسی، شهر رافقه را در 155 ه نزدیک رقه مرکز سرزمین باستانی دیار مضر در ساحل فرات ساخت. جنگ های صلیبی از محدوده این نقطه استراتژیکی جزیره با بنای نخستین امار ت لاتینی در رها اغازشد. سیاست کنترل رفتار اقوام جزیره با شهر سازی بوسیله صلیبی ها وزنگیان استمراریافت. پژوهش حاضر خود این فرضیه تاریخ شهر سازی است که در ادوار مختلف در جزیره بوسیله شا هان اشوری، سلوکی،اشکانی وساسانی به صورت بنای شهرهای شاهی و دولت –شهرها وتمدن – شهر ها وپولیس یونانی اعمال و اثبات شده است و خلافت اسلامی با کاربرد همین سیاست تاریخی با بنای شهرهای خلافتی در حوادث مصر، شام وبین النهرین وانا طولی در سراسر قرون وسطی شرکت داشتند و مصالح خود را تامین کردند.

کلمات کلیدی : جزیره شهر قرون وسطی مصر شام امارت لاتینی قوم رقه رها