جایگاه زیبایی شناسی در فرآیند آموزش معماری

جایگاه زیبایی شناسی در فرآیند آموزش معماری

رها بحتویی1 محمد نیک کار2

1) کارشناس ارشد مهندسی معماری گرایش منظر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران-
2) استادیار بخش معماری دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شیراز-

کد IOI مقاله : XYCZ-AAKEZ
محل انتشار : کنفرانس بین المللی مهندسی و علوم کاربردی(iceasconf.com)
چکیده :
    همذاتی هنر و معماری آنجا رخنمون می‌شود که هر دو با نگاهی متکثر، تلاشی زیبا شناسانه در تجسم بخشی به ایده های ذهنی فرد داشته که دستاورد آن رسیدن به طرحی خلاقانه می باشد. در این مسیر تجربه یا همان پیش زمینه ذهنی هر فرد از کنش ها و محیط پیرامونی است که منجر به ثبت طرح واره هایی بی مانند شده و با آموزش مناسب می تواند به نگاهی زیبا شناسانه بیانجامد. به بیان دیگر، شکل گیری طرح‌واره‌های ذهنی بر پایه ی مفاهیم زیبایی شناسانه و تبدیل این نگاه به نگرشی درونی، آنجا که با کمی شکوفایی استعداد همراه باشد، فراگیر را به آفرینش اثری خلاقانه رهنمون می گردد. از این رو در برنامه آموزش معماری، از یک سو از باورها، شیوه های زندگی و تقابل حسی فرد با محیط و بنای معماری به عنوان ماده خام بهره گرفته شده و از دیگر سو فراگیر با درگیری در یک فرآیند ادراکی با تجربه‌ای زیبا‌شناسانه آشنا می‌گردد. این مقاله با جستجوی نمودهای گونه‌گون زیبایی‌شناسی در دنیای معماری به بررسی جایگاه زیبایی‌شناسی در آموزش معماری می پردازد. در این راستا، رویکرد های مختلف آموزش ارزیابی شده و نمودهای عینی شیوه های عملی آموزش معماری و نقش زیبایی‌شناسی در آن مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرد.

کلمات کلیدی : معماری هنر زیبایی شناسی آموزش معماری