سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران (بررسی تطبیقی سیاست خارجی دولت¬های خاتمی و احمدی¬نژاد) با تاکید بر عوامل داخلی، منطقه ای، بین المللی و خلقیات تصمیم گیرندگان
سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران (بررسی تطبیقی سیاست خارجی دولت¬های خاتمی و احمدی¬نژاد) با تاکید بر عوامل داخلی، منطقه ای، بین المللی و خلقیات تصمیم گیرندگان
حمید سرمدی1
1) سرمدی
کد IOI مقاله
:
XYDB-AFDEF
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی پژوهش های در علوم رفتاری و اجتماعی(icrbs.com)
چکیده :
چکیده:
با وجود رهیافت¬های متفاوتی که برای مطالعه¬ی سیاست خارجی وجود دارد، به نظر می¬رسد نمی¬توان سیاست¬خارجی جمهوری اسلامی ایران را با این رهیافت¬ها منطبق دید و مطالعه¬ی سیاست¬خارجی ایران اسلامی بوسیله¬ی یکی از رهیافت¬های موجود (آرمان¬گرایی، واقع¬گرایی و رفتارگرایی) سودمند نخواهد بود. بنابراین نگارنده برای بررسی سیاست¬خارجی سید¬محمد¬خاتمی و مقایسه¬ی آن با سیاست¬خارجی دکتر احمدی¬نژاد بر روی تأثیرات عوامل منطقه¬ای، داخلی، بین¬المللی و ریشه¬های فکری و خلقیات دولتمردان، تأکید می¬کند و سیاست¬خارجی دولت اصلاحات با دولت اصول¬گرای عدالت¬محور را در زمینه¬ی عوامل مطرح شده قابل مقایسه می¬داند. به نظر می¬رسد تفاوت مابین سیاست-خارجی دولت خاتمی و دولت احمدی¬نژاد به صورت شکلی بوده است نه ماهوی. و همین تفاوت¬های شکلی نیز تحت تأثیر عوامل بین¬المللی، منطقه¬ای، داخلی و ذهنیات دولتمردان ایجاد شده است. اما بطور¬کلی نقش و تأثیر فضای فکری و ریشه¬های ذهنی حاکم بر دولتمردان ایرانی بسیار بیشتر از عوامل دیگر است. بنابراین نمی¬توان اینگونه نتیجه گرفت که یقیناً اگر آقایان خاتمی و احمدی¬نژاد به جای یکدیگر رئیس¬جمهور می¬شدند، دقیقاً همان تصمیم را می-گرفتند که اکنون گرفته¬اند. یعنی اگر بطور مثال دکتر احمدی¬نژاد در زمان آقای خاتمی به ریاست¬جمهوری می-رسیدند احتمال اینکه تصمیماتشان کاملاً متفاوت با تصمیمات آقای خاتمی باشد بسیار زیاد بود وبالعکس. و این به دلیل تأثیر بسیار زیاد فضای حاکم بر نظام جمهوری اسلامی و دیدگاههای فکری و خلقیات دولتمردان ایران اسلامی در اجرای تصمیمات و سیاست¬ها است که معمولاً دیگر عوامل را تحت¬تأثیر خود قرار می¬دهد.
کلمات کلیدی : سیاست خارجی منافع ملی گفتمان عدالت محوری صلح گرایی تنش زدایی