انگیزه درمانجویی در افراد مبتلا به افسردگی و اضطراب، با لحاظ نمودن فعالیت سیستمهای مغزی/رفتاری و رشدیافتگی مکانیسمهای دفاعی.
انگیزه درمانجویی در افراد مبتلا به افسردگی و اضطراب، با لحاظ نمودن فعالیت سیستمهای مغزی/رفتاری و رشدیافتگی مکانیسمهای دفاعی.
مرضیه پهلوان مازندرانی1 پرویز آزادفلاح2 سید مجتبی جزایری3 آسوده روزمهر4
1) دانشجوی دکترای تخصصی روانشناسی سلامت دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج
2) دانشیار دانشگاه تربیت مدرس
3) روانپزشک و هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی
4) کارشناس ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
کد IOI مقاله
:
XYDB-AFDHB
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی پژوهش های در علوم رفتاری و اجتماعی(icrbs.com)
چکیده :
علیرغم مشکلات متعددی که افراد مبتلا به افسردگی و اضطراب با آن مواجه اند، با اینحال عده ای از آنان با وجود دارا بودن سطوح بالایی از رگه های افسردگی و اضطراب، اما هیچگونه درمانی را جستجو نمی نمایند. هدف پژوهش حاضر یافتن برخی عوامل شخصیتی بود که در این مساله نقش ایفا می نمایند. پژوهش مشتمل بود از دوگروه از افراد جویا و غیر جویای درمان که بر طبق مقیاس DASS در حدر بالاتر از حد متوسط دارای رگه های افسردگی و اضطراب بودند. شرکت کنندگان توسط پرسشنامه های DSQ(جهت ارزیابی مکانیسمهای دفاعی مورد استفاده) و GWPQ(جهت ارزیابی میزان فعالیت سیستمهای مغزی/ رفتاری) مورد بررسی قرار گرفته و سپس با آزمون t مورد مقایسه واقع شدند. یافته های پژوهش حاضر خاطرنشان ساخت که تفاوت معناداری میان دوگروه مذکور در استفاده از برخی سبکهای دفاعی رشد نایافته و رشد یافته و همچنین در میزان فعالیت برخی از مولفه های سیستمهای مغزی/رفتاری وجود دارد. به نظر میرسد که جستجو و یا عدم جستجوی درمان در این شرکت کنندگان، نتیجۀ دو چرخۀ گوناگون زیستی، رفتاری و شناختی می باشد؛ به نحوی که رشدیافتگی دفاعها و رفتارهای گریز، نقش اساسی را در این دو جهت گیری گوناگون نسبت به درمان ایفا می نمایند.
کلمات کلیدی : سیستمهای مغزی/رفتاری مکانیسمهای دفاعی انگیزه درمانجویی افسردگی اضطراب