اثر بخشی آموزش گروهی مدیریت استرس به روش شناختی- رفتاری بر فرسودگی شغلی و اضطراب پرستاران شهرستان بهشهر

اثر بخشی آموزش گروهی مدیریت استرس به روش شناختی- رفتاری بر فرسودگی شغلی و اضطراب پرستاران شهرستان بهشهر

علی حسینی فرد1 فاطمه طبرایی2

1) کارشناس ارشد روان شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات مازندران
2) کارشناس ارشد روان سنجی، دانشگاه علامه طباطبایی

کد IOI مقاله : XYDB-AFEBC
محل انتشار : کنفرانس بین المللی پژوهش های در علوم رفتاری و اجتماعی(icrbs.com)
چکیده :
    پژوهش حاضر، با هدف بررسی اثر بخشي آموزش گروهي مدیریت استرس به شيوه شناختي رفتاري بر فرسودگي شغلي و اضطراب پرستاران شهرستان بهشهر انجام شد. پژوهش از نوع آزمایشی با طرح پيش آزمون- پس آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود. جامعه مورد مطالعه شامل کلیه پرستاران شاغل در بيمارستان هاي شهرستان بهشهر(330 نفر) بوده است که با پرسشنامه فرسودگي شغلي مسلش و اضطراب حالت-صفت اشپیل برگر كه نمره آنها يك انحراف معيار بالاتر از ميانگين بود، تعداد 30 نفر، انتخاب و سپس به شيوه تصادفي در دو گروه آزمايش و کنترل به طور برابر(15 نفر) جایگزین شدند. به گروه آزمایش 9 جلسه 5/1 ساعته، هر هفته 2 بار آموزش مدیریت استرس به روش شناختی رفتاری داده شد و در پایان آموزش، مجددا آزمون ها برای هر دو گروه، اجرا و سپس شش ماه پس از پایان آموزش ارزیابی از گروه ها تکرار گردید. داده هاي حاصل با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی بن فرونی جهت مقایسه بین نوبت های ارزیابی، تحليل شدند. نتايج تحلیل یافته ها نشان داد که آموزش کنترل استرس باعث کاهش معنادار اضطراب پرستاران بخصوص در مرحله پس آزمون شد. همچنین در مرحله پیگیری از لحاظ میزان اضطراب با گروه کنترل تفاوت معنادار داشتند. اما آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی-رفتاری برکاهش فرسودگی شغلی پرستاران موثر نبود. نتايج حاصل از جلسات آموزش نشان داد كه آموزش گروهي كنترل استرس به روش شناختی-رفتاری در کاهش اضطراب پرستاران موثر است اما در بهبود فرسودگي شغلي آنها موثر نبوده و باید اقدامات آموزشی درمانی با تعداد جلسات بیشتر و یا رویکرد های دیگر انجام گیرد.

کلمات کلیدی : فرسودگي شغلي اضطراب مديريت استرس