تأثیر ارزشیابی توصیفی بر کاهش اختلالات رفتاری ، کیفیت زندگی و خلاقیت دانش آموزان

تأثیر ارزشیابی توصیفی بر کاهش اختلالات رفتاری ، کیفیت زندگی و خلاقیت دانش آموزان

نبی فتاحی1 سید حمید حسینی2 مجید پور حمیدی3 شیوا جاودان4 علی محمد رضایی5 میلاد صفیان6 فردین کارخانه7

1) دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی مرودشت
2) دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی مرودشت
3) دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی مرودشت
4) دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه آزاد اسلامی ارسنجان
5) دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی شهرکرد
6) دانشجوی کارشناسی روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی ارسنجان
7) دانشجوی کارشناسی روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی ارسنجان

کد IOI مقاله : XYDB-AFFBG
محل انتشار : کنفرانس بین المللی پژوهش های در علوم رفتاری و اجتماعی(icrbs.com)
چکیده :
    این پژوهش با هدف تبیین تأثیر ارزشیابی توصیفی بر کاهش اختلالات رفتاری دانش آموزان ابتدایی انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان ابتدایی بود که با روش خوشه ای تصادفی تعداد 300نفر دختر و 300 نفر پسر از آنها به عنوان گروه نمونه انتخاب شدند. این نوع پژوهش به صورت علّی و مقایسه ای یا پس رویدادی انجام شد. ابزار جمع آوری اطلاعات شامل پرسشنامه کیفیت زندگی در مدرسه، آزمون تفکر خلاق ، چک لیست ،آزمون جو کلاسی بود. نتایج تحقیق نشان داد بین کلاسهای مجری طرح ارزشیابی توصیفی و سنتی از لحاظ جنبه های مختلف ویژگی های عاطفی دانش آموزان یا کیفیت زندگی در مدرسه ، جوکلاسی، اختلالات رفتاری، خلاقیت، شکل های مختلف آموزش تفاوت معنادار وجود دارد(p<0.05). این مطالعه نشان داد طرح ارزشابی توصیفی از برخی جهات بر ارزشیابی سنتی برتری دارد.

کلمات کلیدی : کیفیت زندگی در مدرسه اختلالات رفتاری خلاقیت ارزشیابی توصیفی ارزشیابی سنتی