اثر دستورالعمل کانون توجه درونی و بیرونی بر یادگیری تعادل پویا در افراد کم شنوا
اثر دستورالعمل کانون توجه درونی و بیرونی بر یادگیری تعادل پویا در افراد کم شنوا
زهرا استیری1 فهیمه شعبانی2
1) استادیار دانشگاه حکیم سبزواری
2) دانشجوی کارشناسی ازشد دانشگاه حکیم سبزواری
کد IOI مقاله
:
XYDB-AFFBZ
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی پژوهش های در علوم رفتاری و اجتماعی(icrbs.com)
چکیده :
هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثرات دستورالعملهای کانون توجه درونی و بیرونی بر تعادل پویای افراد کم شنوا است. 17 دانش آموز دختر کم شنوای 14- 11 سال از مدارس دولتی شهر مشهد انتخاب، و براساس معیارهای ورود به مطالعه و نمرات پیش آزمون (بدون دستورالعمل)، به طور تصادفی به دو گروه توجه درونی (توجه به پاها) و توجه بیرونی (توجه به علامت) تقسیم شدند. شرکت کنندگان آزمون راه فتن پنجه به پاشنه را در 3 جلسه و هر جلسه 10 کوشش، تمرین کردند و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی در آزمون یادداری (همانند پیش آزمون) و دو ساعت بعد در آزمون انتقال شرکت کردند. یک هفته پس از آزمون یادداری کوتاه مدت نیز آزمون یاداری بلند مدت اجرا شد. نتایج آزمون تی وابسته و ویلکاکسون نشان داد که هر دو گروه دستورالعمل کانون توجه درونی و بیرونی در آزمون یادداری کوتاه مدت پیشرفت داشته اند اما این پیشرفت در گروه دستورالعمل بیرونی بیشتر مشاهده شد. در آزمون یادداری بلند مدت نیز بهبود عملکرد، تنها در گروه دستورالعمل کانون توجه بیرونی مشاهده شد. . در آزمونهای یادداری کوتاه مدت، بلند مدت و انتقال بین گروه ها تفاوت معنی داری مشاهده نشد. با این وجود در آزمون یادداری بلند مدت برتری با گروه دستور العمل بیرونی و در آزمونهای یادداری بلند مدت و انتقال برتری با گروه دیگر بود.
کلمات کلیدی : دستورالعمل کانون توجه درونی و بیرونی تعادل پویا کم شنوا