بررسی دیپلماسی هسته ای ایران با 1+5
بررسی دیپلماسی هسته ای ایران با 1+5
ماندانا رجایی دستغیب1 محمدکاظم کاوه پیشقدم2
1) دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز، ایران
2) استاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز، ایران
کد IOI مقاله
:
XYDB-AFFZC
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی پژوهش های در علوم رفتاری و اجتماعی(icrbs.com)
چکیده :
کسب فناوریهای پیشرفته از جمله فناوری هستهای، به عنوان یکی از مؤلفههای سازندگی، در فهرست نیازهای کشور می باشد. در شرایطی که جمهوری اسلامی ایران تنها هدف خود از غنیسازی اورانیوم را تولید سوخت اتمی مورد نیاز برای نیروگاههای اتمی و مصارف صلحآمیز عنوان کرده است،کاربرد فناوری هسته ای در تولید برق به عنوان ابزار مهم توسعه گرفته تا کاربرد آن در پزشکی،کشاورزی و صنعت. غرب و در صدر آن ایالات متحده آمریکا، هدف از تصویب تحریمها بر علیه ایران را واداشتن این کشور به متوقف ساختن غنیسازی اورانیوم قرار داده است. آمریکا و متحدانش با صدور قطعنامههای بین المللی خواستار توقف کامل فعالیتهای هستهای ایران ـ از جمله فعالیتهایی که در چارچوب مقرراتNPT و پروتکل الحاقی مشروع و قانونی هستند ـ گردیدند، آن ها شرایطی را مهیا نمودند که پرونده هستهای ایران به عنوان اخلالگر عرصه امنیت بینالمللی به شورای امنیت سازمان ملل ارجاع گردد. اکنون که مذاکرات ایران با 1+5 در حال انجام است نگاه کاملاً راهبردی در فتوای رهبر معظم انقلاب به این موضوع است که داشتن سلاح هسته ای قدرت آفرین نیست و منشأ قدرت جمهوری اسلامی نیز تحت هیچ شرایطی سلاح
هسته ای یا سایر سلاح های نامتعارف نمی باشد.
کلمات کلیدی : انرژی هسته ای مذاکرات1+5 دیپلماسی هسته ای پروتکل الحاقیnpt معاهدهnpt