اولویت بندی مناطق نمونه گردشگری ایران با استفاده از روش های تصمیم گیری چند معیاره

اولویت بندی مناطق نمونه گردشگری ایران با استفاده از روش های تصمیم گیری چند معیاره

محبوبه محمدیان1 مزده مفرح2 حسین اقبالی3

1) دانشجوی کارشناسی ارشد صنایع گرایش سیستم های اقتصادی اجتماعی، دانشگاه غیر انتفاعی ایوانکی،
2) دانشجوی کارشناسی ارشد صنایع گرایش سیستم های اقتصادی اجتماعی، دانشگاه غیر انتفاعی
3) عضو هیات علمی دانشگاه غیرانتفاعی ایوانکی ،

کد IOI مقاله : XYDC-AFFFH
محل انتشار : کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی(icrsie.com)
چکیده :
    پیشرفت¬ها در ارتباطات و فناوری حمل و نقل منجر به افزایش دسترسی به مقاصد دورِ سابق به نحوی بی¬سابقه گردیده است. مراکز گردشگری استراتژیهای جدیدی برای افزایش سهم¬شان در این بازار در حال رشد دارند. آژانس های مسافرتی تبلیغاتی را برای حفظ مشتریان موجود و همچنین جذب مشتریان جدید به عمل می¬آورند. باتوجه به اینکه مشتریان گزینه¬های زیادی را برای انتخاب دارند، بنابراین باید استراتژیهای مناسبی در راستای ترغیب و اقناع مشتریان در طول فرایند تصمیم¬گیری آنها توسعه یابد. پژوهش حاضر از نظر هدف، از جمله تحقیقات کاربردی، و از نظر جمع آوری داده ها، از نوع پیمایشی می¬باشد که داده های حاصل از مطالعات میدانی و پرسشنامه¬ها از طریق خبرگان و کارشناسان آژانسهای مسافرتی توسط روشهاي متعارف تصميم گيري چند معياره با بهره¬گيري از روش AHP و TOPSIS استفاده شد. هدف از بهره¬گیری از روش تلفیقی TOPSIS و AHP توجه به اولویت بندی با توجه به معيارهاي مورد نظر مكانيابي چه از لحاظ کمی و کیفی و چه از لحاظ تفاوت در ارزش و اعتبار شاخصها در اولویت بندی 5 شهر پر اهمیت از لحاظ توریستی در ایران بوده است. نتایج حاصل از تحقیق نشان داد که شهر تبریز با میزان cc5=0.7087 نزدیکی نسبی بیشتری به وضعیت ایده آل را دارا است و مناطق نمونه گردشگری شیراز با میزانcc2=0.4800 و همدان با میزان cc4=0.4794 در سطح خوب منطقه نمونه گردشگری و شهر مشهد با میزان cc1=0.4752 در سطح ضعیفی از این ارزیابی قرار دارد.

کلمات کلیدی : اولویت بندی مناطق گردشگری ahp topsis مناطق نمونه گردشگري ایران