بررسي كيفيت عشق از ديدگاه دو شاعر ملكوتي مولانا و حافظ

بررسي كيفيت عشق از ديدگاه دو شاعر ملكوتي مولانا و حافظ

ابراهیم محمدی1

1) کارشناس ارشد،آموزش و پرورش،چابهار،ایران -

کد IOI مقاله : XYDC-AFFHC
محل انتشار : کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی(icrsie.com)
چکیده :
    عشق عنصری است که عاشق را مجذوب در معشوق می‎گرداند. و در وجود محبوب ذوب می‎گردد. عشق نهایت شوق و میل شدید به چیزی است. عشق آتشی است که در قلب و دل عاشق، واقع شود و محبوب را بسوزاند. عشق زنجیره‎ی ارتباط بین عاشق و معشوق است. انواع مختلفی دارد که در این جا به دلیل عارف بودن دو شاعر، برداشت عرفانی از عشق مورد بررسی قرار می‎گیرد. عشق از دیدگاه دو شاعرِ عارف، جایگاه ویژه و خاصّی دارد. به خصوص که هر دو، عشق را لازمه‎ی رسیدن سالک به حقیقت می‎دانند. شناخت مسیر عشق و چگونگی درک آن، در اشعار و نوشته‎های مولانا و حافظ به فراوانی موجود است. در این مقاله، سعی شده است، که جایگاه عشق از منظر مولانا و حافظ با توجه به بیتی از مولانا که در باب عشق فرمود: عشق از اول سرکش و خونی بُوَد / تا گریزد هر که بیرونی بُوَد و بیتی از حافظ که در باب عشق فرمود: الا یا ایها الساقی ادر کأسا و ناولها / که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل‎ها مورد بررسی قرار گرفته و کیفیّت و اهمّیّت عشق را از نگاه این دو شاعر بیان می‎دارد.

کلمات کلیدی : حافظ مولوی کیفیت عشق عشق عرفانی شاعران ملکوتی