تفاوت سازگاری اجتماعی در مادران دانش آموزان کم توان ذهنی و عادی ابتدايی
تفاوت سازگاری اجتماعی در مادران دانش آموزان کم توان ذهنی و عادی ابتدايی
خاطره اکبری1 زاهد غیاثی2 افسانه پوربیاد3
1) کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی،آموزش و پرورش استان ایلام، ایران.
2) کارشناسی ارشد فیزیک،آموزش و پرورش استان ایلام، ایران.
3) کارشناسی آموزش ابتدایی، آموزش و پرورش استان لرستان، ایران. Email:farhad.farhadi1347@ gmail.com
کد IOI مقاله
:
XYDC-AFGDG
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی(icrsie.com)
چکیده :
معلوليت فرزندان، اختلالات عاطفی و مشکلات اقتصادی زيادی در خانواده ايجاد ميکند و روابط اجتماعي خانواده نيزمحدود ميگردد. هدف پژوهش پاسخگویی به این سؤال است که آیا بین سازگاری اجتماعی مادران کودکان عقب مانده و عادی تفاوتی وجود دارد؟ جامعه ی آماری، كليه ی مادران دانش آموزان عقب مانده ی ذهنی آموزش پذير و عادی مقطع ابتدايي شهر ايلام در سال تحصيلی95-94 می باشد. تعداد 40 نفر از مادران دانش آموزان عقب مانده ذهنی آموزش پذیر و 40 مادر کودک عادی، با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شده اند. ابزار پژوهش مقياس سازگاری اجتماعی ويزمن و پیکل می باشد.در تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی t test گروهای مستقل استفاده شده است. نتايج پژوهش نشان داده كه بين مادران دانش آموزان عقب مانده ی ذهني و عادي از لحاظ سازگاري اجتماعي كلي و حيطه هاي هفتگانه ی آن(حيطه ی وظايف روزمره، حيطه ی اجتماعي و فوق برنامه، حيطه ی روابط با خويشاوندان، حيطه ی روابط زناشويي، حيطه ی نقش والدين، حيطه ی روابط خانوادگي، حيطه ی وضعيت اقتصادي) به استثناي حيطه ی اجتماعي و فوق برنامه، روابط با خويشاوندان و وضعيت اقتصادي، تفاوت معنی داری وجود دارد.
کلمات کلیدی : سازگاري اجتماعي عقب ماندگی ذهنی عقب مانده آموزش پذیر مقطع ابتدایی