تحلیل علل بروز حاشیه نشینی در متن شهر بجنورد و ارائه راهبردهای ساماندهی آن
تحلیل علل بروز حاشیه نشینی در متن شهر بجنورد و ارائه راهبردهای ساماندهی آن
میترا بیضائی1 امین شکیبا2 زهره نصریان3
1) کارشناس ارشد طراحی شهری؛ دانشگاه یزد؛ ایران
2) کارشناس ارشد برنامه ریزی شهری؛ دانشگاه بین المللی امام رضا (ع)؛ ایران
3) کارشناس ارشد برنامه ریزی شهری؛ دانشگاه یزد؛ ایران
کد IOI مقاله
:
XYDC-AFGEA
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی(icrsie.com)
چکیده :
یکی از معضلات توسعه شهری ،گونه ای از سکونت با مشکلات حاد موسوم به حاشیه نشینی است.این پدیده در کشورهای در حال توسعه در حال گسترش فزاینده ای است؛ لذا به منظور جلوگیری از گسترش آن در آینده نیازمند شناسایی علل پیدایش و اتخاذ تدابیر ویژه برای ساماندهی می باشد. بجنورد از جمله شهرهایی است که به شدت با پدیده حاشیه نشینی مواجه بوده به گونه ای که بیش از 40 درصد مساحت آن در انحصار حاشیه نشینی است. با توجه به مسائل و مشکلات گسترده ای که بافت های حاشیه نشین با آن مواجه بوده و شهر بجنورد در این خصوص دارای آمار بسیار بالایی می باشد لذا از این نظر پرداختن به موضوع حاشیه نشینی در شهر بجنورد و علل بروز گسترده آن در این شهر از اهمیت قابل ملاحظه ای برخوردار می باشد. در این مقاله از روش توصیفی- تحلیلی استفاده شده است. ابزار گردآوری داده ها مطالعات اسنادی، پیمایشی و همچنین ارائه پرسش نامه به متخصصان این حوزه در شهر بجنورد در قالب روش دلفی می باشد؛ که در ادامه روند پژوهش نظرات کارشناسان در ماتریس ارزیابی عوامل درونی و بیرونی و همچنین ماتریس برنامه ریزی راهبردهای کمی( QSPM ) قرار گرفته و در نهایت راهبردهای اولویت بندی شده جهت ساماندهی مناطق حاشیه نشین شهر بجنورد حاصل گردید. نتایج تحقیق حاکی از آن است که از جمله مهم ترین عوامل موثر بر بروز این پدیده در شهر بجنورد، مهاجرت های روستا شهری و تقسیمات سیاسی دهه اخیر و همچنین نابرابری های فضایی می باشند؛ و راهبردهای با اولویت بالاتر برای حل این معضل، ساخت و سازهای برنامه ریزی شده در اراضی رها شده، اعطای حق مالکیت قانونی و رسمی به ساکنین و نیز توجه بیشتر مسئولان شهری به ارائه خدمات زیرساختی به مناطق حاشیه نشین شهر بجنورد می باشد.
کلمات کلیدی : ساماندهی حاشیه نشینی برنامه ریزی راهبردهای کمی بجنورد