جبران خسارت در قراردادهای پیمانکاری (EPC) و اصول تجاری بین‌المللی

جبران خسارت در قراردادهای پیمانکاری (EPC) و اصول تجاری بین‌المللی

مرضیه قنبری1 حسین قربانیان2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق گرایش تجارت بین الملل، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان، ایران-
2) استادیار حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، ایران-

کد IOI مقاله : XYDC-AFGGF
محل انتشار : کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی(icrsie.com)
چکیده :
    با گسترش روز افزون روابط تجاري بین کشورهای جهان و لزوم انعقاد قراردادها در عالم تجارت، چه در عرصه داخلي و چه در عرصه بين‌المللي مسأله مهم و بحث برانگيز جبران خسارت ناشی از نقض تعهدات قراردادي مطرح می‌گردد. یکی از این نوع قراردادها، قراردادهای پیمانکاری است که در ایران نیز رواج بسیار دارد. در بیشتر قراردادها دو عامل زمان و سود از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند و با یکدیگر رابطه مستقیم دارند. لذا هدف صنعت ساخت کسب سود، متناسب با زمان و هزینه‌های اجراست و بهره‌برداری به موقع از پروژه‌ها برای تداوم موفقیت کارفرما و پیمانکار حیاتی است. بر این اساس با توسل به روش کتابخانه‌ای و مطالعه کتب و مقالات مرتبط و شیوه تحلیلی- مقایسه‌ای می‌توان چنین نتیجه گرفت: دو طریقه‌ی فسخ و پرداخت خسارت در خصوص ضمانت اجرای نقض تعهدات در بین قراردادهای پیمانکاری که تابع شرایط عمومی پیمان قرار دارند و اصول قراردادهای تجاری بین‌المللی مشترک است، بدین نحو که در صورت نقض اساسی از سوی هر یک از طرفین، طرف دیگر می‌تواند قرارداد را فسخ کند و در صورت بروز نقض جزیی اقدام به دریافت خسارت برای تعدیل قرارداد نماید و تفاوت‌ها در دو مورد حق بازفروشی کالا و تسلیم کالای جانشین نمودار است که در اصول تجاری بین‌المللی ملاحظه می‌شود در حالی‌که شرایط عمومی پیمان فاقد این دو ضمانت اجرا برای جبران خسارات وارده می‌باشد.

کلمات کلیدی : جبران خسارت نقض قرارداد قرارداد پیمانکاری اصول تجاری بین‌المللی