ارزیابی روش بار افزون مودی (MPA) در قاب خمشی فولادی واگرا مجهز به میراگر اصطکاکی پال

ارزیابی روش بار افزون مودی (MPA) در قاب خمشی فولادی واگرا مجهز به میراگر اصطکاکی پال

ابراهیم مختاری بی بالان1 جواد واثقی امیری2 سیروس غلامپور3 سید قاسم جلالی4 عارف فرهودی5

1) دانشجوی کارشناسی ارشد زلزله، موسسه آموزش عالی پردیسان -
2) دانشیار دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل -
3) استادیار دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر -
4) استادیار دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر،
5) دانشجوی کارشناسی ارشد زلزله، موسسه آموزش عالی پردیسان -

کد IOI مقاله : XYDC-AFGHG
محل انتشار : کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی(icrsie.com)
چکیده :
    در یک دهه اخیر روش های نوینی به منظور بهبود عملکرد تحلیل های پوش اور سنتی ارائه شده است که اثر مودهای بالاتر و تغییرات مشخصات مودال سازه در طول بارگذاری را نیز در نظر می گیرند. از جمله این روش ها می توان به روش بار افزون مودال اشاره نمود. این روش روی انواع سازه های ساختمانی از جمله قاب های خمشی فولادی و بتنی و ساختمان های بادبندی مورد ارزیابی قرار گرفته است اما تاکنون دقت این روش برروی سازه های مجهز به میراگر اصطکاکی در قاب خمشی فولادی واگرا مورد بررسی قرار نگرفته است. در این تحقیق با قرار دادن میراگرهای اصطکاکی به شکلی مناسب در قاب های فولادی 4 و 7 و 10 طبقه با مهاربندهای واگرا و تعیین نیروی لغزش بهینه که مهمترین عامل در طراحی میراگرهای اصطکاکی می باشد، پاسخ این قاب ها شامل تغییر مکان و تغییر مکان نسبی طبقات قاب ها تحت روش های بار افزون مودی و روش تحلیل تاریخچه زمانی غیر خطی به عنوان روش دقیق، برای 7 رکورد زلزله مورد ارزیابی و مقایسه قرار گرفته است. با بررسی نتایج مشاهده می گردد که روش بار افزون مودی در برآورد پاسخ تغییر مکان و تغییر مکان نسبی طبقات از دقت خوبی بر خوردار است.

کلمات کلیدی : میراگر اصطکاکی روش بار افزون مودی روش تحلیل تاریخچه زمانی بار لغزش بهینه