تحلیل ترموديناميكي نیروگاه حرارتی تبریز و شرايط بهينه‌سازي آن

تحلیل ترموديناميكي نیروگاه حرارتی تبریز و شرايط بهينه‌سازي آن

علیرضا کیهان خدیوی1

1) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک گرایش تبدیل انرژی-دانشگاه شهید مدنی

کد IOI مقاله : XYDC-AFGZH
محل انتشار : کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی(icrsie.com)
چکیده :
    در تحقیق حاضر، نیروگاه حرارتی تبریز با توان MW 368 مورد بررسی قرار گرفته و پس از تحلیل انرژي و اگزرژي، با ارائه مدل ترمودینامیکی، اجزاي داراي افت بالاتر و یا راندمان کمتر در چرخه شناسایی شده و نیاز آن‌ها براي بهینه سازي بیشتر معرفی شده است. همچنین تحلیل انرژي چرخه نشان می‌دهد که کندانسور و بویلر به ترتیب با MW 420.440 و MW 146.268 داراي بیشترین تلفات انرژي می‌باشند. نتایج تحلیل اگزرژي نشان دهنده آن است که بویلر با MW 473.861 ، توربین با MW 34.534 و کندانسور MW 16.178 بیشترین مقدار تخریب اگزرژي را به خود اختصاص داده‌اند. نتایج محاسبات، راندمان قانون اول (انرژي) و دوم (اگزرژي) چرخه در بار نامی را به ترتیب 40.12 درصد و 37.62 درصد نشان می‌دهد. با بررسی بویلر نیروگاه، دو پیشنهاد براي افزایش راندمان بویلر و سیکل ارائه شد: الف) با کاهش ضریب هواي اضافی از 0.4 تا 0.15 بازده انرژي و اگزرژي بهبود یافته به ترتیب 0.497 درصد، 0.46 درصد افزایش می‌یابند. ب) با کاهش دماي دودکش از ° 159 سلسیوس تا ° 117 سلسیوس و ° 97سلسیوس ، و بازده انرژي و اگزرژي چرخه به ترتیب 1.141 درصد و 1.055 درصد افزایش می‌یابد.

کلمات کلیدی : اگزرژي انرژي بازگشت ناپذیري راندمان نیروگاه حرارتی