عملکرد پرسپکتیو و ترکیب بندی در نقاشی شرقی به منزله هنری دموکراتیک مطالعه موردی: کمال الدین بهزاد و لئوناردو داوینچی در عصر رنسانس
عملکرد پرسپکتیو و ترکیب بندی در نقاشی شرقی به منزله هنری دموکراتیک مطالعه موردی: کمال الدین بهزاد و لئوناردو داوینچی در عصر رنسانس
روشنک داوری1 ابوالقاسم دادور2
1) دانشجوی دکتری پژوهش هنر، دانشکده هنر، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
2) استاد گروه پژوهش هنر، دانشکده هنر، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
کد IOI مقاله
:
XYDC-AFKKA
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی(icrsie.com)
چکیده :
آثار نگارگری دوره های مختلف تاریخی از دیدگاه های مختلفی مطالعه شده¬اند. از نظریاتی که به تازگی در کلیه هنرها ازجمله نقاشی مطرح شده، دموکراتیک بودن اثر به معنای اهمیت بیشتر به بیننده و عدم ایجاد محدودیت در مواجهه با اثر است که الگوهای حاکم بر نقاشی غربی رنسانس و پس از آن را به چالش می کشد. اما آیا شیوه نقاشی شرقی و به خصوص ایرانی همدوره با آن نیز چنین نقصی را شامل می شود؟ به نظر می رسد اصول نگارگری شرقی- ایرانی به ویژه در پرسپکتیو و ترکیب بندی می تواند در قیاس با همدوره خود، کاملاً دموکراتیک باشد. پژوهش پیش رو اسنادی به روش توصیفی- تطبیقی با گزینش جامعه آماری 3 نمونه از دو هنرمند هم عصر داوینچی و کمال الدین بهزاد برای اثبات فرضیه هنر دموکراتیک است. در این راستا، با مقایسه آثار مشخص می شود که نگاره های منتخب بهزاد در ترکیب بندی کلی اجزا و برقراری رابطه بیننده با اثر، برخلاف نمونه آثار داوینچی، متناسب با نظریه هنر دموکراتیک عمل می کند.
کلمات کلیدی : هنر دموکراتیک نگارگری ترکیب بندی کمال الدین بهزاد لئوناردو داوینچی