بررسی رابطه سبک شخصیت و اثربخشی مدیریت در سازمان های دولتی

بررسی رابطه سبک شخصیت و اثربخشی مدیریت در سازمان های دولتی

زهره طایفه سیفی1 محمد علی زهره ای2

1) فارغ التحصیل کارشناسی ارشد مدیریت دولتی دانشگاه آزاد واحد شاهرود ،سمنان ، ایران
2) دانشجوی دکتری مدیریت برنامه ریزی ،دانشگاه آزاد اسلامی واحد امارات ،ایران

کد IOI مقاله : XYDC-AGBEB
محل انتشار : کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی(icrsie.com)
چکیده :
    رویکرد موقعیتی»در رهبری بیانگر چندین فاکتور متعامل در فرایند اثربخشی مدیریت تأثیرگذار است از جمله:ویژگی‌ها و رفتارهای رهبران،زیردستان و موقعیتی که با آن در تعامل‌اند.در این‌ تحقیق تمرکز ما روی تأثیر ویژگی‌های شخصیتی مدیران بر اثربخشی آنها می‌باشد.امروزه در استخدام و به کارگیری منابع انسانی،مهم ویژگی‌های روانی و شخصیتی متقاضی شغل با پست و شغل موردنظر می‌باشد.که در ماده 9 آئین‌نامه اصلاح نظام‌های مدیریتی و اداری تصریح شده‌ است.از بین مدل‌های شخصیتی،چهار سبک حل مسأله یونگ انتخاب شد که شامل عمل‌گرا، عقلانی،گروه دوست،و نوآور می‌باشد.شاخص‌های اثربخشی نیز براساس مؤلفه‌های کریتنر و کرینسکی می‌باشد.نتایج تحقیق،فرضیه اهم یعنی ارتباط بین انواع خاصی از سبک‌های شخصیت‌ با اثربخشی مدیریتی را مورد تأیید قرار داد.در نتایج جانبی نیز دریافتیم که اثربخش‌ترین سبک‌ شخصیت در مدیران ارشد،سبک شهودی-عاطفی(گروه دوست)و در مدیران عملیاتی،سبک‌ شهودی-منطقی(عمل‌گرا)است.

کلمات کلیدی : شخصیت تیپ شخصیتی (estj) تیپ شخصیتی (istj) تیپ شخصیتی (estp) تیپ شخصیتی (istp) اثربخشی مدیریت