بررسی ضرورت توجه به معماري زمینه گرا در طراحي اقامتگاه گردشگري جهت رسیدن به معماری پایدار

بررسی ضرورت توجه به معماري زمینه گرا در طراحي اقامتگاه گردشگري جهت رسیدن به معماری پایدار

نجمه محرابی1

1) کارشناس ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بین المللی کیش، ایران -

کد IOI مقاله : XYDC-AGZCA
محل انتشار : کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی(icrsie.com)
چکیده :
    در این مقاله به بررسی ضرورت توجه به معماري زمینه گرا در طراحي اقامتگاه گردشگري جهت رسیدن به معماری پایدار پرداخته شده است. منطقه مورد در کرمان و در اقلیم کویری با بافت سنتی قرار دارد. این تحقیق کاربردي و از نظر روش تحقيق تحليل محتوايي متـون خواهد بود. ساختار پژوهش شامل: بررسي رويکرد زمينه گرايي در معماري با اتکا به منابع کتابخانه اي و بررسـي تجارب مربوطه به منظور تعييـن مولفـه-هاي زمينه گرايي در ابعاد مختلف و تعيين سطح راهبردي می باشد. جهت گردآوری اطلاعات، با توجه به بخش هاي مختلف روش تحقيق از منابع کتابخانه اي، روش ميداني و ابزار مشاهده به منظور تعيين راهبردها و رويکردهاي معماري زمينه گرا به منظور تعيين استانداردهاي معماري فضاهاي اقامتي، استفاده به عمل آمد. در نهایت، تحليل محتوا و استنباط منطقي به منظور تعيين رويکردهاي زمينه گرايي و ترکيب آن با تجارب معماري سنتي کرمان با اتکا به بررسي کيفي شواهد مندرج در کتب و شواهد ميداني به منظور تعيين رويکردها، صورت گرفت. بررسی های به عمل آمده نشان می دهد که، معماري در مقابل محیط قرار نمي گیرد بلكه در توازن و هم پیوندي با آن و شناخت ویژگی هاي خاص زمینه ضمن احترام به طبیعت و پس از ملاحظات زیست محیطي به استفاده از محیط و پتانسیل هاي آن به عنوان نیروي مولد مي اندیشد. بنابراین، برای رسیدن به معماري پایدار بایستي به تمام نكات مهم در زمینه گرایي توجه داشت؛ خواه زمینه گرایي در مقیاس محلی مطرح باشد، خواه در مقیاس منطقه ای و جهاني. در این میان روند طراحي معماري بایستي مورد باز خواني قرار گیرد تا بر شناخت زمینه در شروع كار تاكید بیشتري گردد.

کلمات کلیدی : معماري زمینه¬گرا معماری پایدار محیط زیست اقامتگاه گردشگري