اثر بخشی درمان فعال سازي رفتار در كاهش نشانه هاي افسردگي در بيماران مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس

اثر بخشی درمان فعال سازي رفتار در كاهش نشانه هاي افسردگي در بيماران مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس

نوشین فتح اله زاده1 مینا مجتبایی2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی. دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن.ایران
2) دکترای روانشناسی بالینی از هند

کد IOI مقاله : XYDF-AGCFK
محل انتشار : کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم انسانی(mahconf.com)
چکیده :
    هدف پژوهش حاضر تعيين اثر بخشي درمان فعال سازي رفتاري در كاهش افسردگي زنان مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس مراجعه كننده به جامعه MS تهران در سال 1393 بود . جامعه مورد پژوهش تمامی زنان مراجعه كننده به جامعه MS ونمونه مورد پژوهش30 زن (15 نفر گروه آزمايش و15 نفر در گروه كنترل)بودند كه به صورت نمونه گيري هدفمند با جایگزینی تصادفی انتخاب شدند. روش اين پژوهش نيمه آزمايشي(پيش آزمون – پس آزمون ،پيگيري با گروه كنترل) بود ،گروه آزمايش 10 جلسه به صورت گروهی تحت درمان فعال سازي رفتاري قرار گرفتند .ابزار مورد استفاده پرسشنامه افسردگي بك 21 سوالي بود .روایی و اعتبار توسط دکتر دادستان ومنصور(1369) رجبی و همکاران(1380) ضریب الفای کرنباخ برای کل پرسشنامه را 87/0ضریب تصنیف83/0ضریببازآزمایی به فاصله 3 هفته را 49/0گزارش کرده اند.روش تجزيه وتحليل داده ها با تخليل واريا نس مختلط انجام شد. نتايج حاكي از آن بود روش فعال سازي رفتاري دركاهش نشانه هاي افسردگي زنان مبتلا به MS (F1,28=25,391; p=0.000) موثر است.

کلمات کلیدی : كليد واژه افسردگي درمان فعال سازي رفتاري مولتيپل اسكلروزيس