اثر بخشي مشاوره گروهي به شیوه معنادرمانی بر افزايش کيفيت رابطه ولي-فرزندي در مادران داراي فرزند معلول

اثر بخشي مشاوره گروهي به شیوه معنادرمانی بر افزايش کيفيت رابطه ولي-فرزندي در مادران داراي فرزند معلول

مونا شیرازی1 سید حسین میرزایی2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره،گروه روانشناسی،واحد قوچان،دانشگاه آزاد اسلامی،واحد قوچان،ایران
2) دکتری روانشناسی،مدرس دانشگاه فرهنگیان بجنورد

کد IOI مقاله : XYDF-AGDEC
محل انتشار : کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم انسانی(mahconf.com)
چکیده :
    چکيده هدف: پژوهش حاضر، با هدف بررسي اثربخشي مشاوره گروهي مبتني به شیوه معنادرمانی بر افزايش کيفيت رابطه ولي-فرزندي در مادران داراي فرزندمعلول انجام شد. روش: براي انجام اين پژوهش از طرح نيمه آزمايشي پيش آزمون پس آزمون با گروه گواه استفاده شد. جامعه آماري در پژوهش حاضر کليه مادران دارای فرزند معلول مراجعه کننده به اداره بهزیستی شهرستان بجنورد مي باشد، نمونه پژوهش که به روش نمونه‌گيري داوطلبانه از جامعه آماري مورد نظر انتخاب شده و به طور تصادفي 8 نفر در گروه آزمايش و8 نفر در گروه گواه جايگزين گرديدند.ابزار مورد استفاده در اين پژوهش پرسشنامه رابطه ولي فرزندي ( فرزندپروري) يانگ مي‌باشد که در دو مرحله پيش آزمون و پس آزمون اجرا گرديد. روشهاي مداخله اي به مدت 8 جلسه ي90 دقيقه اي وبه صورت هفته اي 2 جلسه برگزار شد. داده‌هاي به دست آمده به کمک آمار توصيفي و آمار استنباطي (تحليل کوواريانس) توسط SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتيجه گيري: ويژگي هاي موجود در رويکرد معنا درمانی تبيين کننده نتايج اين پژوهش مي باشد. درواقع مشاوره گروهي به شیوه معنا درمانی باعث افزايش کيفيت رابطه ولي- فرزندي شده است.

کلمات کلیدی : کليد واژه ها معنادرمانی رابطه ي ولي فرزندي معلول