نقش روان نمایشگری در کاهش نشانه های بیش فعالی

نقش روان نمایشگری در کاهش نشانه های بیش فعالی

فاطمه منفرد پویا1 صدف هزاوه2

1) کارشناس ارشد روانشناسی شخصیت
2) کارشناس ارشد روانشناسی بالینی

کد IOI مقاله : XYDF-AGEFA
محل انتشار : کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم انسانی(mahconf.com)
چکیده :
    هدف از این مطالعه بررسی اثر روان نمایشگری در کاهش نشانههای بیش فعالی/ تکانشگری و نقص توجه کودکان مبتلا به ADHD می باشد. این مطالعه یک مطالعه­ی شبه آزمایشی، پیش آزمون و پس آزمون، با یک گروه کنترل و آزمایش می باشد. 32 کودک 7تا 10 سال، که از سوی روانپزشکان با صلاحیت مبتلا به ADHD تشخیص داده شده بودند، با استفاده از روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند. والدین شان به پرسشنامه­ی کانرز-فرم والدین (26 سوالی) پاسخ دادند. تکنیک های روان نمایشگری برای گروه آزمایش در طی 16 جلسه اجرا شدند. هیچ مداخله ای برای گروه کنترل بکار برده نشد. بعد از اتمام جلسات روان نمایشگری، پرسشنامه­ی کانرز- فرم والدین برای هر دو گروه به عنوان پس آزمون مجدداً اجرا شد. یافته ها نشان داد که میانگین نشانه های بیش فعالی-تکانشگری و نقص توجه گروه ازمایش بطورمعناداری نسبت به گروه کنترل پایین تر بود (01/0>P). نتایج کارآمدی روان نمایشگری را برحسب کاهش نشانه، با تفاوت های معنادار آماری در مقایسه با گروه کنترل نشان دادند. واژه های کلیدی: بیش فعالی، تکانشگری، کودکان مبتلا به ADHD در اين سالها نگراني درباره كنترل رفتار و تكانههاي كودكان بيش فعال رو به افزايش گذاشته زيرا تعداد كودكان ADHD از نوع بيش فعال – تكانشگر و نوع تركيبي به دلايل مختلف بيشتر شده است .والدين و معلمان از رفتار اين كودكان به ستوه آمدهاند زيرا آنها بيش از حد سني خود پرجنب و جوش، پرحرف، بيقرار و دائم در حال دويدن، پريدن يا وول خوردن هستند و به علت تكانشي بودن قبل از عمل فكر نميكنند، وسط حرف ديگران ميپرند، صبور نيستند و نوبت را رعايت نميكنند.

کلمات کلیدی : هدف از این مطالعه بررسی اثر روان نمایشگری در کاهش نشانههای بیش فعالی/ تکانشگری و نقص توجه کودکان مبتلا به adhd می باشد این مطالعه یک مطالعه­ی شبه آزمایشی پیش آزمون و پس آزمون با یک گروه کنترل و آزمایش می باشد 32 کودک 7تا 10 سال که از سوی روانپزشکان با صلاحیت مبتلا به adhd تشخیص داده شده بودند با استفاده از روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند والدین شان به پرسشنامه­ی کانرز فرم والدین (26 سوالی) پاسخ دادند تکنیک های روان نمایشگری برای گروه آزمایش در طی 16 جلسه اجرا شدند هیچ مداخله ای برای گروه کنترل بکار برده نشد بعد از اتمام جلسات روان نمایشگری پرسشنامه­ی کانرز فرم والدین برای هر دو گروه به عنوان پس آزمون مجدداً اجرا شد یافته ها نشان داد که میانگین نشانه های بیش فعالی تکانشگری و نقص توجه گروه ازمایش بطورمعناداری نسبت به گروه کنترل پایین تر بود (01/0>p) نتایج کارآمدی روان نمایشگری را برحسب کاهش نشانه با تفاوت های معنادار آماری در مقایسه با گروه کنترل نشان دادند بیش فعالی تکانشگری کودکان مبتلا به adhd در اين سالها نگراني درباره كنترل رفتار و تكانههاي كودكان بيش فعال رو به افزايش گذاشته زيرا تعداد كودكان adhd از نوع بيش فعال تكانشگر و نوع تركيبي به دلايل مختلف بيشتر شده است والدين و معلمان از رفتار اين كودكان به ستوه آمدهاند زيرا آنها بيش از حد سني خود پرجنب و جوش پرحرف بيقرار و دائم در حال دويدن پريدن يا وول خوردن هستند و به علت تكانشي بودن قبل از عمل فكر نميكنند وسط حرف ديگران ميپرند صبور نيستند و نوبت را رعايت نميكنند