احساس تعلق محلیگرایی و نقش آن در توسعه پایدار شهری
احساس تعلق محلیگرایی و نقش آن در توسعه پایدار شهری
سمیه نیکخواه بروجنی1 معصومه مطلق2
1) كارشناس ارشد
2) دكتري تخصصي
کد IOI مقاله
:
XYDF-AGEZE
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم انسانی(mahconf.com)
چکیده :
توسعه پايدار يكي از جامعترين مفاهيم در دهههاي اخير ميباشد اين واژه در مفهوم گسترده آن به معني اداره و بهرهبرداري صحيح و كارا از منابع مالي، نيروي انساني و... براي دستيابي به الگوي مصرف مطلوب است كه با به كارگيري امكانات فني، ساختار و تشكيلات مناسب براي رفع نياز نسل امروز و آينده به طور رضايت بخش امكانپذير ميشود. در بین داراییهای یک اجتماع احساس تعلق مکانی از اهمیت خاصی برخوردار است و میتواند محرک توسعه محله یا شهر باشد زیرا این دارایی باعث میشود افراد سایر سرمایههای فکری و مالی خود را جهت ترقی محیط زندگیشان وارد عرصه کنند. هدف این مطالعه بررسی سطح تعلق محلهگرایی بر توسعه پایدار شهری میباشد. مطالعاتی که در زمینه توسعه پایدار شهری در شهر تهران صورت گرفته بیشتر بر مباحثی همانند نقش سرمایهی اجتماعی در توسعهی پایدار محلی، بررسی نقش احساس تعلّق محلّهای در افزایش مشاركت اجتماعی، نقش رویکرد دارای مبنا در توسعه پایدار محلی پرداختهاند. به طورکلی بیشتر مطالعات صورت گرفته به نوعی سیاستگذاری، برنامهریزی و مدیریت شهری را از خُردترین واحد یعنی محله در شهر هدف قرار دادهاند. در اینجا نیز توجه به موضوع احساس تعلق محلیگرایی و پایداری شهری مورد توجه است به عبارت دیگر، مسأله اصلی در اینجا این است که احساس تعلق محلیگرایی تا چه میزان عاملی تعیین کننده در توسعه پایدار شهری محسوب میشود. یافتههاي این پژوهش حاکی از این است که در مجموع سطح تعلق محلهای در توسعه پایدار شهری بالاتر از حد متوسط است.
کلمات کلیدی : احساس تعلق محلی گرایی توسعه شهری پایدار محله