اثرات بهرهوری بر توزیع درآمد در ایران با استفاده از روش ARDL
اثرات بهرهوری بر توزیع درآمد در ایران با استفاده از روش ARDL
فاطمه رحمت زاده1 یونس بریانی2
1) دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد گرایش علوم اقتصادی، دانشگاه تبریز، ایران -
2) دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد گرایش توسعه اقتصادی، دانشگاه تبریز، ایران -
کد IOI مقاله
:
XYDG-AGFCE
محل انتشار :
اولین کنفرانس بین المللی پژوهش در حسابداری، مدیریت، اقتصاد و علوم انسانی(meaconf.com/1st)
چکیده :
دستیابی به رشد اقتصادی از طریق بهرهوری از مهمترین اهداف اقتصادی کشورها بهشمار میرود. بهرهوری بیانگر رابطه بین ستاندهها و نهادهها در فرآیند تولید است. با افزایش بهرهوری به ازای نهادههای موجود در اقتصاد ارزش افزوده بیشتری ایجاد شده و درنتیجه درآمد بیشتری فراهم گشته و بین عوامل تولید توزیع میگردد. توزیع درآمد در اقتصاد که به معنای تقسیم درآمد ملی بین گروهها و طبقات اجتماعی و بخشهای اقتصادی است یکی از مؤلفههای تأثیرگذار بر عدالت اجتماعی محسوب میشود. افزایش و رشد بهرهوری نیرویکار باعث افزایش تولید و درآمد نیرویکار میگردد که از این طریق باعث بهبود سطح زندگی افراد میشود. عوامل زیادی از جمله بهرهوری بر نحوه توزیع درآمد مؤثر میباشد. هدف این مقاله بررسی تأثیر بهرهوری عوامل کل بر توزیع درآمد است. براساس هفت ویژگی یک شاخص نابرابری مطلوب معرفی شده توسط دالتون در سال 1920، شاخص ضریب جینی به عنوان شاخص توزیع درآمد بهینه انتخاب شده است. مدل استفاده شده در این مقاله ARDL طی دوره 1360 تا 1393 میباشد. یافتههای تحقیق نشان میدهد که بهرهوری و رشد اقتصادی تأثیر معنیداری بر توزیع درآمد دارد.
کلمات کلیدی : بهرهوری توزیع درآمد تولید ناخالص داخلی روش ardl