حسابداری منابع انسانی و سرمایه فکری

حسابداری منابع انسانی و سرمایه فکری

ناصر میرسپاسی1 مهسا علی خانی2

1) دکتری مدیریت دولتی از دانشگاه امریکن، رئیس دانشکده مدیریت و اقتصاد واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی
2) کارشناسی ارشد مدیریت مالی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی

کد IOI مقاله : XYDG-AGFHF
محل انتشار : اولین کنفرانس بین المللی پژوهش در حسابداری، مدیریت، اقتصاد و علوم انسانی(meaconf.com/1st)
چکیده :
    یکی از منابع سازمان‌ها برای تولید محصول و دستیابی به اهداف تعیین شده، منابع انسانی است که در مقایسه با سایر منابع مادی و فیزیکی، به عنوان مهمترین عامل تولید و سرمایه اصلی سازمان شناسایی شده است. در واقع می¬توان گفت پایه اصلی رشد و تعالی سازمان، وجود منابع انسانی خلاق و نوآور است. محاسبه ارزش عوامل تولید در سیستم¬های حسابداری، همواره یکی از دغدغه های مدیران بوده است. مسیر رو به رشد منابع انسانی و افزایش میزان توجه به آن به عنوان منبعی ارزش آفرین، باعث تکمیل و تکوین این مفهوم در قالب سرمایه¬های فکری گردیده است. سرمایه فکری نه تنها به خودی خود یک دارایی نامشهود ایستا است، بلکه یک فرآیند ایدئولوژیکی است و وسیله‌ای برای رسیدن به هدف محسوب می‌گردد. سرمایه فکری توانایی ذهنی جمعی یا دانش کلیدی به صورت یک مجموعه است که از مجموع دانش اعضای سازمان و کاربرد دانش آنها نشأت گرفته است و اساسا یک دستاورد اجتماعی است. سرمایه فکری زاییده سرمایه اجتماعی، یکی از قابلیت‌ها و دارایی‌های مهم سازمانی است که می‌تواند به سازمان‌ها در خلق و تسهیم دانش کمک بسیار نماید و برای آنها در مقایسه با سازمان‌های دیگر، مزیت پایدار ایجاد کند. در واقع سرمایه فکری مشتمل بر همه فرآیندها و دارایی‌هایی است که معمولا در ترازنامه سازمان‌ها نشان داده نمی‌شوند و شامل همه دارایی‌های ناملموسی است که در حسابداری مدرن مورد توجه قرار می‌گیرند. در این مقاله برآنیم به تعریف و تبیین حسابداری منابع انسانی به عنوان ابزاری کلیدی برای تعیین ارزش سرمایه¬های فکری در سازمان¬ها بپردازیم.

کلمات کلیدی : حسابداری منابع انسانی سرمایه فکری ارزش سازمانی