واکاوی حمایتهای کیفری از آمران به معروف و ناهیان از منکر در نظام حقوقی ایران

واکاوی حمایتهای کیفری از آمران به معروف و ناهیان از منکر در نظام حقوقی ایران

علی حجتی مشهود1

1) دانشجوی ارشد رشته حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی، تهران

کد IOI مقاله : XYDG-HABKH
محل انتشار : اولین کنفرانس بین المللی پژوهش در حسابداری، مدیریت، اقتصاد و علوم انسانی(meaconf.com/1st)
چکیده :
    طبق اصل هشتم قانون اساسی، در جمهوری اسلامی ایران دعوت به خیر، امر به معروف و نهی از منکر وظیفه‌ای است همگانی و متقابل بر عهده مردم نسبت به یکدیگر، دولت نسبت به مردم و مردم نسبت به دولت که شرایط و حدود و کیفیت آن را قانون معین می‌کند. ولی با این حال در سالهای اخیر ناملایمتی های بسیاری با آمرین و ناهیان شده است به حدی که حتی منجر به شهادت این افراد در مسیر اجرای این فریضه الهی و امر قانونی شده است که همگی متاسفانه ناشی از عدم حمایت کیفری مطلوب قانونگذار می باشد. هرچند قانون حمایت ازآمران به معروف و ناهیان از منکرمصوب1394در نظام حقوقی ایران در صدد حمایت از این افراد برآمد، ولی توفیق چندانی به لحاظ حفظ امنیت و سلامت آمرین به معروف و ناهیان از منکر، کسب نکرد به حدی که این فریضه الهی و قانونی در جامعه به حاشیه کشیده شده است و کمتر افرادی خود را در اجرای آن دخیل می کنند. پژوهش حاضر به شیوه تحلیلی-توصیفی ضمن گردآوری منابع حقوقی و کتابخانه ای به دنبال واکاوی حمایتهای کیفری از آمران به معروف و ناهیان از منکر در نظام حقوقی ایران، به بررسی انتقادی نسبت به قانون حمایت ازآمران به معروف و ناهیان از منکرمصوب1394که آخرین اراده قانونگذار نسبت به متعرضین به آمرین و ناهیان می باشد پرداخته است. یافته های پژوهش حاضر نشان داد قانونگذار باید با توجه به عدم بازدارندگی قانون حمایت فعلی، اقدام به بازنگری در مواد قانون حمایت نماید و در حدممکن به آموزش آمرین و ناهیان تعلیم دیده بپردازد. در نتیجه با چنین تغییری در حمایتهای اساسی از آمرین و ناهیان ضمن تحول در نظام حقوقی ایران می توان اصل هشتم قانون اساسی را به نحومطلوبتری اجرا نمود.

کلمات کلیدی : امربه معروف و نهی از منکر حمایت کیفری نظام حقوقی ایران