اثربخشی فعالیتهای فیزیکی بر میزان پرخاشگری دانش آموزان دوره متوسطه
اثربخشی فعالیتهای فیزیکی بر میزان پرخاشگری دانش آموزان دوره متوسطه
میترا شهرآئینی1 محمدرضا بهشتی2
1) کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد،
2) کارشناس ارشد مشاوره مدرسه، دانشگاه تهران، تهران، ایران-
کد IOI مقاله
:
XYDG-HBZGF
محل انتشار :
اولین کنفرانس بین المللی پژوهش در حسابداری، مدیریت، اقتصاد و علوم انسانی(meaconf.com/1st)
چکیده :
پژوهش حاضر بهمنظور تعیین اثربخشی فعالیتهای فیزیکی بر کاهش پرخاشگری دانش آموزان متوسطه صورت گرفت. روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی بود و با طرح پیشآزمون – پسآزمون با گروه کنترل انجام پذیرفت. جامعه آماری پژوهش شامل 700 دانشآموز پسر از آموزشگاه جماران شهر مشهد بود. 30 دانشآموز بر اساس معیارهای پژوهش انتخاب شدند سپس بهصورت تصادفی به دو گروه کنترل و آزمایش تقسیم شدند. معیارهای انتخاب نمونه آماری، تشخیص اولیه پرخاشگری توسط والدین و سپس تشخیص پرخاشگری با استفاده از پرسشنامه استاندارد پرخاشگری باس و پری، کسب رضایت والدین و سلامت جسمانی بود. دانش آموزان در گروه آزمایش به مدت 15 جلسه در برنامه منتخب شرکت کردند و گروه کنترل در این مدت به فعالیتهای معمول خود پرداختند. دادهها با تحلیل کوواریانس، تجزیهوتحلیل شد. جهت تجزیهوتحلیل آماری از نرمافزار SPSS 25 استفاده و سطح معنیداری 05/0 در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل بهبود معنیداری در کاهش پرخاشگری داشتند (05/0>p)؛ بنابراین انجام فعالیتهای فیزیکی می تواند به عنوان یک روش کارآمد جهت کاهش پرخاشگری دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.
کلمات کلیدی : پرخاشگری فعالیتهای بدنی دانش آموزان دوره متوسطه