راهکارهای افزایش تعاملات اجتماعی در محیط های خارجی مسکونی

راهکارهای افزایش تعاملات اجتماعی در محیط های خارجی مسکونی

زهره شاه امیری1 محمد پروا2

1) گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران
2) گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران

کد IOI مقاله : XYDH-AGHGD
محل انتشار : همایش بین المللی انسجام مدیریت و اقتصاد(meuconf.ir)
چکیده :
    در جامعه کنونی با سیاست های توسعه ی مسکن، تأمین خانه جای خود را به ایجاد سرپناه داده است؛ این موضوع در حالیست که کاهش کیفیت ساخت واحدها و محیط های مسکونی با افزایش سریع جمعیت و کمبود مسکن در کنار محدودیت های زمانی توجیه می شود؛ ولی متأسفانه در دراز مدت به معضلات جدی اجتماعی می انجامد که گاهی حتی برای جبران عواقب زیان بار آن باید خسارت گزافی را پرداخت. هنگام ساخت یک بافت مسکونی در واقع کانونی اجتماعی شکل می گیرد. این کانون برای حفظ ارزشهای خود به انسجام مشخصی احتیاج دارد. لذا بین حجم واحد مسکونی و حجم ساختمانی که آنرا در بر می گیرد باید ارتباطی صحیح برقرار باشد. طراحی مجتمع های مسکونی امروزی به دلیل عدم توجه به نیازهای انسانی و در نظر نگرفتن پیامدهای روانشناختی آن، زندگی فردی و اجتماعی ساکنین را با مشکلاتی مواجه ساخته است. از جمله نیازهای فراموش شده انسان ها در این طراحی ها، تعاملات اجتماعی است. در این مقاله به ذکر راهکارهایی برای افزایش تعاملات اجتماعی در محیط های خارجی مسکونی پرداخته می شود، که در این راستا، نهادها و سازمانهای مختلف می توانند گام مؤثری در زمینه ی سیاست های اجرایی بردارند. نتایج این تحقیق به عنوان راهکاری تئوریک در خصوص تعامل ساخت محیط های مسکونی پاسخ ده و تأمین نیازهای مادی، بهداشتی، روانی و اجتماعی ساکنین می باشد.

کلمات کلیدی : مسکن مجتمع مسکونی محیط خارجی مسکونی تعاملات اجتماعی