شناسایی و آسیب شناسی بافت های فرسوده ی شهری
شناسایی و آسیب شناسی بافت های فرسوده ی شهری
محمد سلمانی مقدم1 کاظم علی آبادی2 سیده فاطمه علوی3
1) استادیار گروه جغرافیای دانشکده جغرافیا و علوم محیطی، دانشگاه حکیم سبزواری، ایران-
2) مربی گروه جغرافیای دانشکده جغرافیا و علوم محیطی، دانشگاه حکیم سبزواری، ایران-
3) دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه حکیم سبزواری، ایران-
کد IOI مقاله
:
XYDH-AGKFD
محل انتشار :
همایش بین المللی انسجام مدیریت و اقتصاد(meuconf.ir)
چکیده :
شهر به عنوان یکی از عظیم ترین دستاوردهای فرهنگ و تمدن و یکی از فراگیرترین پدیده های اجتماعی عصر حاضر است. بافت تاریخی و قدیمی شهرهای کشور که در اغلب موارد هسته ی اولیه و اصلی شهرها را تشکیل می دهد از یک طرف جزء میراث فرهنگی و تاریخی شهرها محسوب شده و حفظ، بهسازی و توانمندسازی عملکردی آن ها اجتناب ناپذیر می باشد و از طرف دیگر اغلب این بافت ها با گذشت زمان و عدم توجه و نگهداری مناسب، دچار فرسودگی و اضمحلال کالبدی و عملکردی می گردند. این بافت ها محدوده ی آسیب پذیر شهر از نظر سوانح و مخاطرات محیطی به خصوص زلزله از یک طرف و نارسایی های عملکردی، کالبدی، زیست محیطی و اجتماعی- اقتصادی از طرف دیگر است که نیازمند شناسایی دقیق، جامع و مداخله آگاهانه و برنامه ریزی شده به منظور ساماندهی آن می باشد. از مهم ترین ویژگی های این بافت ها به ویژه بافت های درون شهری که آن ها را به حوزه های مسئله دار تبدیل می کند، عدم توازن کالبدی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی بسیار زیاد با بافت های پیرامونی شان می باشد. در نهایت می توان گفت، از آنجا که بافت های فرسوده هم یک تهدید بالفعل و هم یک تهدید بالقوه برای یک شهر و شهروندان آن می باشد، ضرورت نگاه تخصصی و برنامه ریزی کارشناسی برای نوسازی بافت های فرسوده در هر مقطع زمانی مدیریت شهر بسیار حائز اهمیت است، لذا بافت های فرسوده یک مسئله ی مهم و به نوعی از مؤلفه های مسئله ساز مدیریت شهری است. بنابراین در بهسازی و نوسازی این بافت های با ارزش شهری باید چنان عمل شود که این بافت ها هویت و اصالت خود را از دست ندهند، که در نتیجه اقدامات بهسازی و نوسازی به منظور ساماندهی این بافت ها در شهرها بسیار ضروری است.
کلمات کلیدی : بافت فرسوده شناسایی و آسیب سناسی نوسازی و بهسازی شهر