نقش هویت‌مندی مکان در توسعه پایدار شهری

نقش هویت‌مندی مکان در توسعه پایدار شهری

مرجان قنبرپور1 علی قنبرپور2

1) دانشچوی کارشناسی ارشد معماری گرایش معماری، دانشگا آزاد اسلامی واحد یاسوج، ایران
2) کارشناسی ارشد معماری گرایش معماری، دانشگاه روزبهان ساری، ایران

کد IOI مقاله : XYDH-AGKKC
محل انتشار : همایش بین المللی انسجام مدیریت و اقتصاد(meuconf.ir)
چکیده :
    پایداری در زمینه‌های مختلف اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و ... موضوعی است که در دهه‌های اخیر بسیار مورد توجه مدیران در عرصه‌های کلان قرار گرفته‌است. به طبع یکی از این عرصه‌های کلان، شهر و شهرسازی است؛ چرا که یکی از مهمترین عناصر ساختاری امروزی را شهرها تشکیل می‌دهند. حصول پایداری توسعه در یک عرصه کلان نیازمند حصول پایداری در زیرساخت‌های شکل‌دهنده آن موضوع است. هرگاه زیرساخت‌های یک بخش در راستای پایداری پیش روند، کلیت بخش نیز در راستای پایداری پیش خواهد رفت. در مسئله پایداری شهری و توسعه پایدار شهری نیز هرگاه پایداری در زیرساخت‌ها میسر گردد، در کلیت بحث نیز میسر خواهد گردید. در این نوشتار به بررسی نقش هویت و هویت مکانی در عملکرد این زیرساخت‌ها و به تبع آن در کلیت ساختار شهر و توسعه شهری پرداخته خواهد شد و نقش احساس ایجاد شده که به دلیل شکل‌گیری هویت در فرد است در پایداری شهری بررسی خواهدگردید. به گفته‌ای دیگر با بخش‌بندی شهر به ابعاد تشکیل‌دهنده آن و همچنین تقسیم‌بندی توسعه پایدار به زیرساخت‌های سازنده آن، تاثیر هویت و هویت‌مندی بر هریک از این زیرساختارها بررسی خواهد‌شد. در این راستا ابتدا به جمع آوری دسته بندی‌های صورت گرفته در حوزه توسعه پایدار و توسعه شهری پرداخته و با توجه به مدل های موجود مدلی بسط یافته و تکمیلی از مطابقت سازی مدل‌های پیشین ارائه خواهد گردید.

کلمات کلیدی : هویت مکان پایداری کنترل شهر توسعه پایدار