بررسی جاذبه های گردشگری منطقه 12 تهران با رویکرد زمینه گرایی انتقادی
بررسی جاذبه های گردشگری منطقه 12 تهران با رویکرد زمینه گرایی انتقادی
آزاده م.روشن1 یحیی اسلامی2
1) دانشجوی کارشناسی ارشد گروه معماری، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2) استادیار دانشکده معماری پردیس هنرهای زیبا دانشگاه تهران ایران
کد IOI مقاله
:
XYDH-AHZBE
محل انتشار :
همایش بین المللی انسجام مدیریت و اقتصاد(meuconf.ir)
چکیده :
احداث مجموعه های فرهنگی و گردشگری در قالب مراکز هنری، اقامتی و یا فضاهای گردهمایی یکی از انواع فضاهای عمومی مطرح شده در روزگار اخیر است که می تواند نقش مهمی در توسعه فرهنگی و گردشگری ایفا نماید. ایجاد اینگونه مراکز در شهرهای دارای جاذبه گردشگری بالا در کشور با توجه به محورهای توسعه ملی مطرح شده است و موجب جذب گردشگر و همچنین افزایش زندگی ساکنین محلی می گردد. در این پژوهش بافت تاریخی شهر تهران و بالاخص محله پامنار-به عنوان یکی از قطب های گردشگری در کشور به مثابه بستر طرح در نظر گرفته شده است. وجود عناصر تاریخی-مذهبی مهمی همچون حرم امامزاده یحیی و ابنیه با ارزشی که از دوره قاجار در این محدوده بر جای مانده اند، عامل تعیین کننده ای در انتخاب سایت بوده اند. آنچه مسلم است این سایت نیز مانند بیشتر بافت های تاریخی عمدتا فرسوده شده شهرهای ما نیازمند خون تازه و احداث مجموعه ای نوین است که علاوه بر بازگرداندن پویایی و حیات به این محله، سبب افزایش پتانسیل¬های لازم در جهت جذب گردشگر و در عین حال خلق آثاری نو متعلق به نسل حاضر است می انجامد. به منظور دستیابی به شیوه صحیح مداخله علاوه بر انجام مطالعات در زمینه های فرهنگی و گردشگری و تجزیه و تحلیل بستر طرح، در پژوهش حاضر سعی شده دستورالعمل های ملی و بین المللی و همچنین نمونه های موردی مشابه مورد ارزیابی و بررسی قرار گیرد. ایده طرح از طریق ایجاد مجموعه ای همگون و در عین حال مدعانه به شیوه زمینه گرایی انتقادی در زمینه های خالی و کم ارزش بافت تاریخی محقق شده است.
کلمات کلیدی : مجموعه فرهنگی ورزشی بافت تاریخی محله پامنار تهران زمینه گرایی انتقادی