بررسی رابطه بین منابع قدرت مدیران با رفتار سیاسی کارکنان
بررسی رابطه بین منابع قدرت مدیران با رفتار سیاسی کارکنان
فاطمه باغ خواستی1 فرشیده ضامنی2
1) کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران
2) استادیار، دکترای مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، ساری، ایران
کد IOI مقاله
:
XYDZ-AFAZF
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی مدیریت و علوم اجتماعی(icmsconf.com)
چکیده :
در سازمان قدرت یک نیروی نا محسوس و نامشهود است. نمی توان آن را دید ولی می توان اثرات آن را حس کرد.قدرت توانایی یک فرد در تاثیر گذاری بررفتار دیگران برای رسیدن به هدفش می باشد. قدرت برای افراد دارای مزایای زیادی است، لذا برای به دست آوردن آن در سازمان ها دست به تلاش میزنند. نزاع بر سر قدرت، بحث رفتارهای سیاسی در سازمان را پدید می آورد.رفتار سیاسی در سازمان را نمی توان از بین برد ولی می توان آن را کنترل و مدیریت کردتا در محدوده ای منطقی و سازنده قرار گیرد. در این پژوهش که از لحاظ هدف کاربردی و از نظر نحوه گردآوری داده ها از نوع توصیفی واز تحقیقات همبستگی به شمار می رود، جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان شهرداری شهر آمل بوده که حجم نمونه آن بر اساس جدول کرجسی و مورگان برابر 113 نفر به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند.در پژوهش حاضر به منظورگردآوری داده ها از دو پرسشنامه استاندارد علمی منابع قدرت هینکین و شرایخیم ( 1989 ) و پرسشنامه رفتار سیاسی دوبرین(1978 )، استفاده شده است.پرسشنامه منابع قدرت 20 سئوالی ، 5 منبع قدرت فرنچ و ریون که شامل قدرت پاداش،قدرت اجبار،قدرت مرجعیت،قدرت قانونی و قدرت تخصص است را در قالب طیف پنج درجه ای لیکرت ( از خیلی موافق تا خیلی مخالف) مورد سنجش قرار می دهد. دراین پژوهش اعتبار این پرسشنامه از طریق ضریب آلفای کرونباخ محاسبه و برابر 80% محاسبه شد.در این پژوهش ، رفتار سیاسی کارکنان در سطح سنجش اسمی اندازه گیری شده است (پرسشنامه 19 آیتمی رفتار سیاسی دوبرین که از دو گزینه الف برای موافق بودن و ب برای مخالف بودن استفاده شده است)، و از آن جا که محاسبه ضریب آلفای کرونباخ متغیرها، مستلزم فاصله ای بودن آنها است، از این رو ، برای این پرسشنامه، ضریب آلفای کرونباخ محاسبه نمی شود.در این پژوهش ، یافته ها به دو روش آماری توصیفی و استنباطی با استفاده از نرم افزار spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.نتایج حاکی از ان است که سه منبع قدرت مدیران، شامل قدرت تخصص، قدرت پاداش و قدرت مرجعیت با رفتار سیاسی کارکنان رابطه معنادار در سطح اطمینان 95 درصد داشته و دو قدرت اجبار و قانونی با رفتار سیاسی کارکنان رابطه معنادار نداشته اند.
کلمات کلیدی : منابع قدرت مدیران قدرت رفتار سیاسی کارکنان