نقش نهادهاي اجتماعي در توسعه پايدار بخش كشاورزي

نقش نهادهاي اجتماعي در توسعه پايدار بخش كشاورزي

اعظم محمدباقري1 نازلي مهديون2

1) پژوهشگر ارشد مؤسسه مطالعات بين المللي انرژي
2) پژوهشگر ارشد مؤسسه مطالعات بين المللي انرژي

کد IOI مقاله : XYDZ-AFBDF
محل انتشار : کنفرانس بین المللی مدیریت و علوم اجتماعی(icmsconf.com)
چکیده :
    امروزه توسعه كشاورزي پايدار به عنوان مهم‎ترين رويكرد قرن حاضر مورد توجه تمامي كشورهايي است كه به دنبال تغيير نگرش به پايداري باور دارند كه کشاورزی پایدار در جهت منافع انسان بوده، کارایی بیشتری در استفاده از منابع دارد و با محیط در توازن است. از اينرو كشاورزي پايدار سه بعد اصلي پايداري را در كنار هم قرار داده و به لحاظ بعد زيست‎محيطي مناسب، از بعد اقتصادی توجیه پذیر و با توجه به الگوهاي اجتماعی مطلوب مي‎باشد. دستیابی به پایداری در این بخش علاوه بر آنکه نیازمند پشتیبانی دولت است به وجود نهادهایی بستگی دارد که بتوانند ساختارهای اجتماعی را با توجه به ارزش‎ها و هنجارهای جوامع محلی در تعامل با یکدیگر قرار دهند. بدين ترتيب نهادهایی غیر از نهاد بازار آزاد نیز می توانند تخصیص منابع را بصورت کارا انجام دهند که این نهادها لزوماٌ نهاد دولت نیستند، بلکه ساختارهایی اجتماعی هستند که انسان و تعاملات انسانی در آنها مهم ترین نقش را ایفا خواهد کرد. چنین نهادهایی با یکدیگر در ارتباط بوده و بر عملکرد یکدیگر نیز اثرگذارند و قادرند توسعه كشاورزي را همراستا با مفهوم پايدار آن قرار دهند. چنين مفهومي اثبات مي‎كند كه توسعه اقتصادي بخش كشاورزي نيز زماني پايدار است كه در چارچوب توسعه اجتماعي بنا نهاده شود.

کلمات کلیدی : توسعه پايدار کشاورزی پایدار نهادهاي اجتماعي