رابطه امید و انگیزش تحصیلی با خودکارآمدی تحصیلی در دانش¬آموزان دوره اول متوسطه

رابطه امید و انگیزش تحصیلی با خودکارآمدی تحصیلی در دانش¬آموزان دوره اول متوسطه

عزت اله قدم پور1 زهرا خلیلی گشنیگانی2

1) استادیار، دکترای روان شناسی تربیتی، عضو هیئت علمی گروه روان شناسیف دانشگاه لرستان، ایران.
2) کارشناسی ارشد روان شناسی تربیتی، دانشگاه لرستان، ایران.

کد IOI مقاله : XYDZ-AFBGK
محل انتشار : کنفرانس بین المللی مدیریت و علوم اجتماعی(icmsconf.com)
چکیده :
    هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین امید و انگیزش تحصیلی با خودکارآمدی دانش آموزان دوره اول متوسطه ناحیه دو شهر خرم آباد در سال تحصیلی 95-1394 بود. روش پژوهش حاضر، توصیفی از نوع همبستگی است.جامعه آماری پژوهش، شامل کلیه دانش¬آموزان دوره اول متوسطه شهر خرم آباد در سال تحصیلی 95-1394 بود که بر اساس روش نمونه گیری طبقه ای نسبی و بر اساس جدول مورگان 368 نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه امید اسنایدر (2000)، انگیزش تحصیلی والرند (1989) و خودکارآمدی تحصیلی اون و فرامن (1988) بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به روش گام به گام) با استفاده از نرم افزار spss-18 استفاده شد. نتایج نشان داد بین امید و مؤلفه های آن با خودکارآمدی تحصیلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد(01/0>P). همچنین از بین مؤلفه های انگیزش ، فقط انگیزش درونی با خودکارآمدی تحصیلی رابطه مثبت و معنادار داشت(01/0>P). همچنین تفکر راهبردی، انگیزش درونی و انگیزش بیرونی، توانایی پیش بینی خودکارآمدی تحصیلی را به صورت معنادار دارند.

کلمات کلیدی : امید انگیزش تحصیلی خودکارآمدی تحصیلی