تعامل هنر و معماری اجتماعی در گرمابه های عصر صفوی ( مطالعه موردی : حمام علیقلی آقا اصفهان - ایران )
تعامل هنر و معماری اجتماعی در گرمابه های عصر صفوی ( مطالعه موردی : حمام علیقلی آقا اصفهان - ایران )
سهیلا انتشاری1 هادی دانش2
1) مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد تیران - اصفهان / کارشناسی ارشد گرافیک - گرایش پژوهش هنر ، دانشگاه پیام نور تهران شرق -
2) کارشناسی ارشد مهندسی زلزله ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شبستر - آذربایجان شرقی -
کد IOI مقاله
:
XYDZ-AFZKF
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی مدیریت و علوم اجتماعی(icmsconf.com)
چکیده :
دوره ی صفویه را می توان درخشان ترین دوره تاریخ معماری ایران دانست . ایجاد حکومت مرکزی مقتدر و امنیت ناشی از آن ، پیشرفت در فناوری ساختمان ، توسعه شهر ها و هنر دوستی پادشاهان صفوی ، از جمله عوامل شکوفایی معماری این دوران به شمار می آیند . معماري عصر صفویه یکی از نقاط عطف تاریخ معماري و شهرسازي ایران محسوب می شود. شکل گیري مکتب نوینی از معماري بر پایۀ سنن معماري گذشته، وحدت بیان، تنوع، وسعت، جامع نگري، زیبایی و کارآیی در ابنیۀ عمومی اصلی ترین ویژگی هاي معماري این دوره است. این مقاله حمام علیقلی آقا را به عنوان یکی از آثار معماري عصر صفویان در قرن دوازدهم هجری قمری ، که محصول رشد اندیشۀ گسترش محیط اجتماعی در میان خادمان شاهان صفوي است، بررسی و مطالعه کرده است. در این پژوهش از روش تاریخی – تحلیلی استفاده شده و گردآوري داده ها به صورت اسنادي و میدانی بوده است. رویکرد مطالعاتی به کار گرفته شده در این پژوهش ، معماري اجتماعی می باشد.
کلمات کلیدی : هنر معماری اجتماعی عصر صفویه حمام علیقلی آقا اصفهان ایران