بازگشت هویت به هنر و معماری اسلامی ، معرفی و توجه به هندسه ی بدیل (منفی) و نور (هندسه ی مثبت) و رسیدن به وحدت در کثرت با نمونه ی موردی در مسجد

بازگشت هویت به هنر و معماری اسلامی ، معرفی و توجه به هندسه ی بدیل (منفی) و نور (هندسه ی مثبت) و رسیدن به وحدت در کثرت با نمونه ی موردی در مسجد

هاله امجدی1

1) فارغ التحصیل کارشناسی معماری,دانشگاه آزاد واحد اسلامی سنندج,ایران

کد IOI مقاله : XYEA-AKBKG
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    جهانبینی ما مسلمانان را توحیدی می خوانند اما متاسفانه از حقیقت معنایی و چیستی آن می دانیم . لفظی که مقام عظیم اش را درک نمی کنیم و توجهی به رابطه ی حقیقت محتوایی خداگونه ی جوهره ی وجودیمان نداریم و تنها لقلقه ای مشتری پسند بر زبان های گنگ مان شده است . از معماری اسلامی دم می زنیم و تفاوت یا یکی بودن آن را با معماری توحیدی جاری در جز و کل هستی نمی دانیم . راستی معماری توحیدی و معماری توحیدی جهانی هم داریم ؟ پاسخ این مقاله آری است و داریم و معماری توحیدی جهانی همان معماری اسلامی مطلوب ماست و یعنی : معماری وارد شدن در حریم یگانه و مطلع وجود و بدانیم که مطلع وجود یعنی الله (خداوندگار اسلام ) .در این مقاله به بازبینی ریشه های آسمانی در قرآن کریم ، هویت و وحدت در وحوت و همچنین به ساختار وحدت در عین کثرت معماری اسلامی و مصادیق آن در مسجد پرداخته شده است . می خواهیم بگوییم برای خداگونه بودن عمل نمودن در آفرینش آثار ، در گستره ی این هستی باید به حقیقت امر ، باید عالم بود تا بتوان عادل بود و باید عادل بود تا خالق و برای خالق بودن تنها باید عدم بدیل موضوع آفرینش یعنی نیاز را معلوم داشت و به عبارتی آن را در قالب نیازی حقیقی و به عبارتی کاملا دقیق و حساب شده ، تعریف و تبیین نمود و برای آن هر جز نیاز از آن نیاز کلی ، باید به همه ی جوانب آن و عوامل مرتبط با آن و با هندسه آن حقیقتا با اندیشه ای صاف و زلال خود را مقابل نور الله بر پا داشت . به طور خلاصه : مفهوم قرار دادن هر چیز در مکان بایسته و شایسته مربوطه را با مفهوم عقل و خلق یا آفرینش یکی است و هر سه این مفاهیم را سه تجلی گونه گون از نور خدا .

کلمات کلیدی : هویت نور هستی وحدت کثرت عدم بدیل (هندسه ی منفی)