رایانش پارامتریک؛ تاریخچه ی مختصر و افق های پیش رو

رایانش پارامتریک؛ تاریخچه ی مختصر و افق های پیش رو

صدرا صاحب زاده1 افسانه صادقی2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد فن‌آوری معماری دیجیتال، دانشگاه تهران
2) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری منظر، دانشگاه شهید بهشتی ،

کد IOI مقاله : XYEA-AKCGC
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    این مقاله درصدد است تاریخچه ی معماری پارامتریک را دنبال کرده و توضیح دهد که چگونه، معماری پارامتریک در مرحله دوم تکامل خود، که از آن به‌عنوان پارامتریسیزم 2.0 یاد می شود، توانایی بالقوه ای در حل مسائل اجتماعی و محیطیِ کلان تر، از خود به نمایش گذاشته و می توان از آن، استفاده ای فراتر از تکنیک های محض تولید فرم و کدنویسی های هندسی کرد. پارامترهای متغیّری که مسیر درونی و روند تکرار یک الگوریتم را کنترل می کنند، اساس رایانش را تشکیل می دهند. این نوشتار به‌طور خلاصه به بیان تاریخچه ی معماری پارامتریک پرداخته و بیان می دارد که چگونه، پارامتریسیزم 2.0 قصد بازگشت به پاسخگوییِ مسائل محیطی و اجتماعی را دارد. مسائلی که همه ی تکنیک های تحولی (evolutionary) و مولّدِ (generative) موجود، در آغاز امر برای پاسخگویی به آن ها شکل‌گرفته‌اند.

کلمات کلیدی : پارامتریسیزم طراحی پارامتریک سبک معماری رایانش الگوریتم