دیکانستراکشن و تقابل های دوتایی
دیکانستراکشن و تقابل های دوتایی
معصومه مظاهری1 مهرداد متین2
1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، ایران -
2) عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، ایران -
کد IOI مقاله
:
XYEA-AKCKC
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
دیکانستراکشن یکی از نظریه های مهم مطرح شده در فلسفه، هنر و به خصوص معماری است که برای اولین بار در میانه دهه 1976 توسط فیلسوف معاصر فرانسوی، ژاک دریدا مطرح شد و از اواخر دهه ی 1980 با اشتیاق فراوانی در معماری دنبال شد.
یکی از مهمترین رویکردهای انتقادی فلسفه دیکانستراکشن، نقد مفاهیم متافیزیک و پیش فرض های جاافتاده و بازخوانی مجدد و باز تعریفی از این مفاهیم است. اعتقاد به این مفاهیم و حقایق در گذشته، نوعی ساده گرایی را در بطن خود داشته است؛ از این رو فلسفه دیکانستراکشن علاوه بر طرد این مفاهیم، ضعف سیستم های منطقی گذشته و خطاپذیری ذهن انسان را نشان می دهد و شرایط را برای بروز مفاهیم و معانی نوین مهیا می کند تا امکان بروز احساس و تجربه ای جدید برای مخاطب را مطابق با شرایط کنونی امروز فراهم گرداند؛ بنابراین از آن جایی که باورها و معیارهای ما در هر زمان، معماری ما را تشکیل می دهد، اکنون زمان آن فرارسیده که این باورها و اصول شکسته شوند و مفاهیم متافیزیکی و جفت های مفهومی در هنر و معماری بررسی شوند تا به مدد کشفیات علمی و رد مفروضات قدیمی، اساس مفاهیم جدید بر حقایق محض استوار گردد. در این پژوهش که به شیوه ی توصیفی_تحلیلی تهیه شده است، هدف آن است که ضمن تبیین نظریه دیکانستراکشن و شالوده شکنی و تاثیر آن در معماری، به معرفی تقابل های دوتایی در نظام ها و گونه های سنتی معماری و نحوه ی واژگونی این مفاهیم در معماری اکنون بپردازد.
کلمات کلیدی : دیکانستراکشن ژاک دریدا پساساختارگرایی تقابل های دوتایی