بررسی تطبیقی اصول معماری اکوتک بر طراحی معماری در اقلیم گرم و خشک ایران (نمونه موردی: شهر شیراز)

بررسی تطبیقی اصول معماری اکوتک بر طراحی معماری در اقلیم گرم و خشک ایران (نمونه موردی: شهر شیراز)

علی کریم زاده1 سعیده یزدانی2

1) عضو هیأت علمی، گروه معماری، واحد بیضا، دانشگاه آزاد اسلامی، بیضا، ایران
2) دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه معماری، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران

کد IOI مقاله : XYEA-AKCKH
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    وابستگی شدید و نیاز فزاینده جهان به منابع انرژی، محدودیت سوختهای فسیلی و تغییرات اقلیمی حاصل از استفاده نا به جای انسان از محیط زیست، جهان را در سالهای اخیر با مشکل بسیار پیچیده چگونگی تامین انرژی مورد نیاز آینده و چگونگی مواجه با تغییرات اقلیمی حاصل از رفتارهای انسانی رو به رو ساخته است. از جمله پاسخهای معمارانه ای که به بحرانهای محیط زیستی و جنبش های سبز جهان داده شد مباحث پایداری است که در جهت حفظ محیط زیست از ضایعات صنعتی، هماهنگی مصنوعات ساخته شده با طبیعت و حفظ تعادل اکولوژیکی شکل گرفته، که از جمله آنها می توان به معماری اکوتک اشاره کرد. کشور ایران از جمله کشورهای در حال توسعه ای می باشد که میزان مصرف انرژی و تخریب محیط زیست پیرامونی آن بسیار قابل ملاحظه می باشد به طوری که تنها بخش ساختمان بیش از 40 درصد انرژی را مصرف می کنند؛ در نتیجه توجه به یافته های و راه حل های معماری جهان در حوزه پایداری اکولوژیکی از جمله راهکارهایی است که می توان به منظور تقلیل این میزان مصرف به کار برد. تطبیق این اصول بر یکی از پهناورترین اقلیم های ایران، افلیم گرم وخشک، از دغدغه های این پژوهش می باشد که به روش تحلیل-تطبیقی مطالعات کتابخانه ای معماری اکوتک با اصول طراحی در اقلیم گرم و خشک با آنالیز بر روی نمونه موردی شهر شیراز صورت گرفته است و در نهایت به منظور طراحی پایدار، اصولی پیشنهادی چون تطابق با اقلیم، طراحی معماری مناسب، استفاده از مصالح سازگار با طبیعت، استفاده از منابع انرژی تجدید پذیر، ارتباط متقابل با طبیعت، ساخت و ساز اصولی و قابل بازیافت مطابق موقعیت اقلیمی شهر شیراز تدوین شده است.

کلمات کلیدی : معماری پایدار معماری اکوتک اقلیم گرم و خشک طراحی معماری