بررسی رفتار لرزه‌ای تاثیر پیوند قائم در بادبندهای همگرای دارای المان زیپر

بررسی رفتار لرزه‌ای تاثیر پیوند قائم در بادبندهای همگرای دارای المان زیپر

بابک علی‌نژاد11 فخرالدین نوری2

1) استادیار دانشکده عمران، دانشگاه مراغه
2) دانشجوی کارشناسی ارشد عمران - زلزله دانشگاه آزاد اسلامی مراغه

کد IOI مقاله : XYEA-AKDDK
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    کنترل میزان جابجایی و نهایتاً تخریب سازه با استفاده از مهاربندهای جانبی، همواره مورد توجه محققین بوده است. استفاده از مهاربندهای همگرا به عنوان یک راهکار مناسب برای کنترل جابجایی طبقات مورد توجه بوده است ولی کارکرد این نوع از مهاربندها در استهلاک انرژی زلزله همواره مورد انتقاد محققین و طراحان این نوع از سازه بوده است. استفاده از مهاربندهای واگرا، به عنوان یک راهکار پیشنهادی برای رفع این عیب در طی دهه‌های گذشته مورد توجه بوده است با این حال، در سال‌های اخیر امکان استفاده ترکیبی سیستم مذکور با پیوندهای قائم نظر محققین را به خود جلب نموده است. در این تحقیق اثر مشخصات هندسی از قبیل ارتفاع المان قائم، تعداد المان در دو حالت تک و جفت و همچنین بررسی اثرات المان زیپر مورد بررسی قرار گرفت. در ابتدا اثر تغییرات افزایش ارتفاع تیر پیوند قائم در میزان شکل‌پذیری و قابلیت استهلاک انرژی در قالب نمودارهای هیسترسیس بررسی شده و بعدأ به تاثیرات المان زیپر در شکل‌پذیری و همچنین نحوه توزیع تنش در طول المان زیپر در طبقه آخر پرداخته شد. سپس منحنی هیسترزیس نمونه‌ها مورد آنالیز و بررسی قرار گرفت. در این تحقیق مشخص شد که از نظر شکل‌پذیری و قابلیت استهلاک انرژی نمونه با تیر پیوند کوتاه‌تر در هر دو حالت استفاده از المان پیوند قائم به صورت تک و جفت دارای بهترین عملکرد بوده و در کلیه نمونه‌ها هم در حالت تک و هم در حالت جفت منحنی هیسترسیس دارای چرخه‌های پایداری بوده و به دلیل شکل تقریبا متقارنی که دارد سازه رفتار یکنواختی در برابر بارهای رفت و برگشتی از خود نشان داده است. همچنین با افزایش ارتفاع المان تیر پیوند از20 سانتیمتر به 50 سانتیمتر در حالت جفت مقدار نیروی قابل تحمل در حدود 39 درصد و در حالت تک در حدود 22‌ درصد کاهش پیدا کرده است.

کلمات کلیدی : مهاربند واگرا قابلیت جذب انرژی شکل‌پذیری المان زیپر