تبیین نقش هنرِ مردمی در شکل گیری فضای معماری

تبیین نقش هنرِ مردمی در شکل گیری فضای معماری

الهه شتاب1

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه علم و هنر یزد، ایران-

کد IOI مقاله : XYEA-AKDEC
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    این مقاله جستاری است پیرامون نقشی که هنر مردمی میتواند در شکل گیری فضای معماری داشته باشد. هنر، مفهومی است که همیشه در زندگی انسان حضور داشته است. هنر نیز همچون علم، همگام با تغییرات زندگی انسان تحول یافته است، به ویژه هنر عامیانه که با مشخصه خیال انگیزی به شکلی خودجوش ظاهر میشود و به زندگی روزمره انسان ها نزدیکی بیشتری دارد. اصول شکل گیری فضایی که این نوع هنر در آن نمایان می شود به اصول شکل گیری فضایی که زندگی انسان ها در آن جریان دارد، شباهت زیادی دارد. همچنین به این نکته نیز اشاره کنیم که در میان رویکردهای معماری نیز ردپای هنر جستجو میشود. انسان در فضای معماری زندگی میکند و آن را به وجود میآورد. ارتباطی که انسان با فضای معماری برقرار میکند، پیچیده تر از فضای سایر هنرها است.زیرا فضای معماری از درون درک میشود. پس در ادامه سعی میشود که در رابطه با هنر مردمی به رویکردهایی که موجب ادراک این امر میشود اشاره گردد و سپس از طریق اشاره به نحوه شکل گیری فضای معماری (شیوه های تغییر این مفهوم) با استفاده از برخی ارجاع های تصویری از نقاشی ها و نگارگری های ایرانی روشن شود. مسئله تحقیق حاضر بیتوجهی به نقشی است که هنر و به ویژه هنر مردمی میتواند در شکل گیری فضای معماری داشته باشد. این مقاله با تکیه بر عمل تبیین قصد دارد این واقعیت را روشن سازد که: هنر مردمی دارای چه مفهومی است، و چگونه میتواند در شکل گیری فضای معماری تأثیر گذار باشد و همچنین ارائه راهکارهایی در زمینه تحقق این امر.

کلمات کلیدی : هنر هنر عامیانه خیال نگارگری معماری سنتی طبیعت