تاثیر مولفه های توسعه پایدار در برنامه ریزی و طراحی پارک های علم و فناوری
تاثیر مولفه های توسعه پایدار در برنامه ریزی و طراحی پارک های علم و فناوری
میترا خلیلی1 بهار هورتن2
1) کارشناس ارشد معماری انرژی، دانشگاه تهران، ایران
2) کارشناس ارشد معماری، دانشگاه شهید بهشتی،ایران
کد IOI مقاله
:
XYEA-AKDFC
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
بحران انرژی و آلودگی های زیست محیطی در دهه های اخیر، جوامع را بر آن داشته است که فناوری ها و پیشرفت های عمومی خود را با رویکرد توسعه پایدار و با هدف حداقل صدمه به محیط زیست، حداقل مصرف انرژی و حفظ منابع برای نسل آینده همراه کنند. پارك¬هاي علم و فناوري نیز به عنوان يكي از نهادهاي اجتماعي موثر در امر توسعه فناوري و به تبع آن، توسعه اقتصاد دانشمدار و اشتغالزايي تخصصي مورد توجه بسياري از كشورهاي جهان واقع شده است. از این رو با توجه به مضمون اصلی فعالیت آن ها، این مراکز آموزشی می توانند الگوی بسیار مناسبی جهت ترویج و توسعه این نوع رویکرد در طراحی محیط خود باشند. مقاله حاضر با روش تحلیلی- توصیفی پس از بررسی ضرورت توجه به توسعه پایدار در پارک های علم و فناوری به اصول پایداری در تمام مراحل شامل برنامه-ریزی، طراحی، ساخت، بهره برداری و توسعه های آتی پرداخته است. سپس با مطالعه و تحلیل یک نمونه موفق جهانی در این زمینه، موانع تحقق توسعه پایدار در پارک های علم و فناوری موجود در ایران را بررسی کرده است.
کلمات کلیدی : توسعه پایدار پارک علم و فناوری انرژی محیط زیست