بهبود عملکرد لرزه ای اتصالات سازه های فولادی به کمک میراگرهای اسلیت و بررسی کارآیی این نوع اتصال در مقایسه با اتصالات RBS

بهبود عملکرد لرزه ای اتصالات سازه های فولادی به کمک میراگرهای اسلیت و بررسی کارآیی این نوع اتصال در مقایسه با اتصالات RBS

محمدحسین عابدابراهیمی1 مسعود ذبیحی سامانی2

1) کارشناسی ارشد سازه ، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد تهران غرب ،گروه مهندسی عمران، تهران ، ایران
2) استادیار ،گروه مهندسی عمران ، دانشکده فنی مهندسی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد پرند،پرند،ایران

کد IOI مقاله : XYEA-AKDGC
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    یکی از متداول‎ترین اتفاقاتی که بر اثر آن، یک سازه تحت بارگذاری لرزه ای تخریب می‏شود،گسیختگی و تخریب در اتصال میان تیر و ستون می‎باشد. تا زمان وقوع زلزله نورثریج تصور بر این بود که استفاده از قاب‎های خمشی ویژه و اتصال تیر به ستون با جوش کامل، در صورت رعایت اصول فنی در طرح و اجرای سازه‎های فولادی، باعث آن می‏شود که این سازه‏ها در زلزله عملکرد قابل قبولی از خود نشان می‏دهند. استفاده گسترده از این سیستم به این دلیل بود که تصور می‏شد که این نوع اتصالات ظرفیت تغییر شکل پلاستیک بالایی دارند اما وقوع زلزله‎های 1994 نورثریج آمریکا و 1995 کوبه ژاپن سبب شد تا بسیاری از اتصالات گیردار تیر به ستون شکست ترد را تجربه کنند. در نورثریج، 200 قاب خمشی فولادی با ترک‏های غیر منتظره‎ای در اتصال تیر به ستون مواجه شدند، در بیشتر این اتصالات بدلیل شکست ناگهانی تیر، هرگز مفصل پلاستیک از بر ستون گسترش پیدا نمی‏کرد. دلیل این اتفاق کافی نبودن انعطاف‎پذیری قاب‏های خمشی فولادی و جذب نکردن انرژی زلزله بود .در این راستا راه حل‏هایی جهت دور نمودن مکان مفصل پلاستیک از بر ستون پیشنهاد گردید، این راه حل‏ها شامل طراحی اتصالات جدیدی بود که می‏توانستند زلزله‏های بزرگ را تحمل کنند. دو نوع اتصال با مقطع کاهش یافته و اتصال با میراگر شکاف‏دار از راه حل‏هایی بودند که ارائه شدند. در این مطالعه میزان تنش و تغییرشکل‏های دو نوع اتصال معرفی شده مقایسه شده است. نتایج مدل‏سازی نشان می‏دهد میزان تنش‏هادر اتصال با میراگر شکاف‏دار بسیار بزرگتر می‏باشد اما میزان تغییرشکل‏ها کاهش یافته است.

کلمات کلیدی : بهسازي لرزه ای اتصال تیر به ستون میراگر شکافدار فولادی تير با مقطع كاهش يافته