بهبود عملکرد لرزه ای اتصالات سازه های فولادی به کمک میراگرهای اسلیت و بررسی کارآیی این نوع اتصال در مقایسه با اتصالات RBS
بهبود عملکرد لرزه ای اتصالات سازه های فولادی به کمک میراگرهای اسلیت و بررسی کارآیی این نوع اتصال در مقایسه با اتصالات RBS
محمدحسین عابدابراهیمی1 مسعود ذبیحی سامانی2
1) کارشناسی ارشد سازه ، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد تهران غرب ،گروه مهندسی عمران، تهران ، ایران
2) استادیار ،گروه مهندسی عمران ، دانشکده فنی مهندسی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد پرند،پرند،ایران
کد IOI مقاله
:
XYEA-AKDGC
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
یکی از متداولترین اتفاقاتی که بر اثر آن، یک سازه تحت بارگذاری لرزه ای تخریب میشود،گسیختگی و تخریب در اتصال میان تیر و ستون میباشد. تا زمان وقوع زلزله نورثریج تصور بر این بود که استفاده از قابهای خمشی ویژه و اتصال تیر به ستون با جوش کامل، در صورت رعایت اصول فنی در طرح و اجرای سازههای فولادی، باعث آن میشود که این سازهها در زلزله عملکرد قابل قبولی از خود نشان میدهند. استفاده گسترده از این سیستم به این دلیل بود که تصور میشد که این نوع اتصالات ظرفیت تغییر شکل پلاستیک بالایی دارند اما وقوع زلزلههای 1994 نورثریج آمریکا و 1995 کوبه ژاپن سبب شد تا بسیاری از اتصالات گیردار تیر به ستون شکست ترد را تجربه کنند. در نورثریج، 200 قاب خمشی فولادی با ترکهای غیر منتظرهای در اتصال تیر به ستون مواجه شدند، در بیشتر این اتصالات بدلیل شکست ناگهانی تیر، هرگز مفصل پلاستیک از بر ستون گسترش پیدا نمیکرد. دلیل این اتفاق کافی نبودن انعطافپذیری قابهای خمشی فولادی و جذب نکردن انرژی زلزله بود .در این راستا راه حلهایی جهت دور نمودن مکان مفصل پلاستیک از بر ستون پیشنهاد گردید، این راه حلها شامل طراحی اتصالات جدیدی بود که میتوانستند زلزلههای بزرگ را تحمل کنند. دو نوع اتصال با مقطع کاهش یافته و اتصال با میراگر شکافدار از راه حلهایی بودند که ارائه شدند. در این مطالعه میزان تنش و تغییرشکلهای دو نوع اتصال معرفی شده مقایسه شده است. نتایج مدلسازی نشان میدهد میزان تنشهادر اتصال با میراگر شکافدار بسیار بزرگتر میباشد اما میزان تغییرشکلها کاهش یافته است.
کلمات کلیدی : بهسازي لرزه ای اتصال تیر به ستون میراگر شکافدار فولادی تير با مقطع كاهش يافته