الگوهای بومی به مثابه الگوهای بی‌زمان در معماری خانۀ ایرانی. مطالعۀ موردی: شهر زواره

الگوهای بومی به مثابه الگوهای بی‌زمان در معماری خانۀ ایرانی. مطالعۀ موردی: شهر زواره

سیده مریم طباطبایی زواره1 مریم عظیمی2 بهروز شهبازی چگنی3

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری گرایش معماری، دانشگاه هنر اصفهان، ایران
2) استادیار گروه معماری، دانشگاه هنر اصفهان، ایران
3) مربی گروه معماری، دانشگاه هنر اصفهان، ایران

کد IOI مقاله : XYEA-AKDKH
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    الگوهای بومی را می‌توان فراتر از زمان و مکان خاص دانست که در معماری دیروز رایج بوده‌اند و گواه آن هم خانه‌هایی است که با کمترین تغییری، زندگی امروزی در آن‌ها جریان دارد. الگوهایی زنده و پویا که هویت‌بخش و حیات‌بخش انسان، شهر و بنا و نیز صورت عینی و ملموس تمایلات فطری و باورهای انسانی هستند. هدف اصلی این پژوهش پرداختن به نظام سکونت در خانه‌های بومی (زواره)، تداوم ارزش‌ها و شناخت و جستجوی وجوه الگوهای سکونت بومی در خانه‌های دیروز و همچنین نحوۀ انطباق این الگوها با شرایط امروزی است تا بتوان در جهت تداوم الگوهای بومی برای خلق معماری اصیل ایرانی حرکت کرد. روش گردآوری اطلاعات شامل مطالعات کتابخانه‌ای و میدانی است. به این ترتیب که مطالعۀ منابع مرتبط و مشاهدات میدانی از شهر زواره به منظور تصویربرداری از رابطۀ متقابل میان رفتارهای ساکنان و کالبد دیروز و امروز، به صورت توأمان بوده و با توجه به مشاهدات شخصی، مفاهیم و مبانی نظری مرتبط با معماری بومی و ضرورت تداوم الگوهای بومی خانۀ دیروز در خانۀ امروز از میان منابع استخراج شده است و در نهایت با دسته‌‌بندی داده‌ها، نتایج ارائه شده‌اند. یافته‌های پژوهش حاکی از آن است که با استفاده از الگوهای معماری بومی در خانۀ امروز می‌توان در کنار تغییرات منطقی و ناگریز زندگی مدرن، به تجربیات ارزشمند گذشته نیز بها داد و تلفیقی صحیح از تکنولوژی، صنعت و سنت را به کار گرفت. به عبارت دیگر با توجه به معماری امروز که الگوی آن بی‌الگویی است، نیاز است خارج از قالب کالبدی این الگوها برای خانۀ امروز طراحی شود؛ به گونه‌ای که در بردارندۀ مفاهیم و معانی والای آن‌ها باشد.

کلمات کلیدی : الگوهای بومی (بی‌زمان) تداوم ارزش‌ها خانۀ امروز زواره