ایجاد هویت در مجموعه های مسکونی شمال ایران با استفاده از معماری زمینه گرا

ایجاد هویت در مجموعه های مسکونی شمال ایران با استفاده از معماری زمینه گرا

حدیثه رضاپور طوری1 دکتر وحید حیدرنتاج2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری گرایش معماری، موسسه غیرانتفاعی پردیسان فریدونکنار،
2) استادیار و عضو هئیت علمی دانشگاه مازندران، بابلسر،

کد IOI مقاله : XYEA-AKDZD
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    مسکن مهم ترین فضای انسانی است که در طول تاریخ دستخوش دگرگونی گشته است. انسان زمان زیادی از زندگی خود را در فضاهای مسکونی سپری می کند. کمبود مسکن به علت افزایش جمعیت معضلی است که بسیاری از شهرها با آن مواجه هستند. تلاش برای تامین تعداد زیادی واحد مسکونی منجر به از دست رفتن کیفیت خانه ها گشته است. مجموعه های مسکونی از راه های مناسب برای تامین این نیاز می باشد. متاسفانه در حال حاضر مجموعه های مسکونی فاقد کیفیت زندگی متناسب با منطقه ای که در آن ساخته می شوند می باشند. زمینه گرایی با تاکید بر ارتباط میان طرح و زمینه آن می تواند بر روند طراحی مجموعه مسکونی با توجه به ویژگی های کالبدی، تاریخی، فرهنگی-اجتماعی و انسان گرایانه منطقه خود تاثیر گذار باشد. هدف از این پژوهش بررسی نقش معماری زمینه گرا در ایجاد هویت و حس تعلق در مجموعه مسکونی شمال ایران می باشد. روش تحقیق در این مقاله ازنوع تحلیلی- توصیفی با استفاده از منابع کتابخانه ای است. بررسی ها نشان می دهد طراحی مجموعه مسکونی با توجه به زمینه و فرهنگ سکونت جامعه می تواند موجب بازگرداندن هویت مختص منطقه به مجموعه و در نتیجه افزایش حس تعلق می گردد.

کلمات کلیدی : مجموعه مسکونی معماری سنتی زمینه گرایی معماری شمال