نقش بازار به عنوان عامل وحدت بخش شهری ، نمونه موردی شهر سنتی تبریز
نقش بازار به عنوان عامل وحدت بخش شهری ، نمونه موردی شهر سنتی تبریز
حجت اله رشید کلویر1 نوشین پیش کار2 نازنین جوان سروی3 زهره ساسانی4
1) استادیار گروه معماری دانشگاه محقق اردبیلی، ایران.
2) کارشناس ارشد معماری، دانشگاه محقق اردبیلی،
3) دانشجوی کارشناسی معماری،دانشگاه محقق اردبیلی،ایران.
4) دانشجوی کارشناسی معماری،دانشگاه محقق
کد IOI مقاله
:
XYEA-AKECB
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
شهر در فرهنگ ايراني مفهومي است جامع، متشكل از ابعاد مختلف فرهنگي، اجتماعي، اقتصادي، تاريخي و طبيعي. هركدام از اين عوامل در رابطه اي متقابل با ساير عوامل قرار گرفته و برآيند حاصل از مجموعه تأثيرات متقابل آنها بر هم، در هر دوره و هر سرزمين شكل دهنده مفهوم شهر است. شهراسلامی ، سنگ بناي تمدن اسلامي است و در واقع بازتاب کننده دين اسلام می باشد. شهر سنتی تبریز یکی از با ارزش ترین نمونه هاست که به عنوان مطالعه موردی در این تحقیق انتخاب شد. بر این اساس، مهم ترین پرسش این پژوهش به شرح زیر است: نقش بازار در ایجاد احساس وحدت در شهرهای سنتی ایران چیست؟ نتایج حاصل از مطالعات کتابخانه ای نشان می دهد که بازار ارائه دهنده انسجام در میان بخش های مختلف شهرستان ها، از جمله مناطق مسکونی و همچنین مرکز فعالیت اجتماعی-سیاسی و تجارت می باشد و از این رو در دادن حس یکپارچگی به مفهوم یک شهرستان سنتی، بسیار مهم است. این وضعیت بدان معنی است که بازارسنتی دو نقش مهم در شهرستان های سنتی دارند؛ نقاط مختلف آن، ساختار فیزیکی شهرستان است و در مورد وحدت در میان شهروندان در شهرستان. به طور کلی بازار به عنوان یک عنصر وحدت بخش اتصال توابع اصلی شهری و تضمین زندگی اقتصادی و اجتماعی شهرستان است.
کلمات کلیدی : بازار عوامل وحدت بخش توسعه شهری تبریز